ഡല്ഹിയിലെ ജന്തര്മന്തറിലും രാജ്യത്തെ മറ്റ് തെരുവുകളിലും ഉയർന്ന വിദ്യാര്ഥി പ്രക്ഷോഭങ്ങള് ഒരു ചോദ്യം മാത്രമാണ് അവശേഷിപ്പിക്കുന്നത്, നമ്മുടെ നാടിന്റെ ഭാവി തലമുറയെ വളര്ത്തേണ്ട വിദ്യാഭ്യാസ മേഖല ഇന്ന് എവിടേക്ക് പോവുകയാണ്? കേന്ദ്ര വിദ്യാഭ്യാസ മന്ത്രിയുടെ രാജി ആവശ്യപ്പെട്ട് യുവജനങ്ങള് തെരുവിലിറങ്ങിയപ്പോൾ, കഴിഞ്ഞ പന്ത്രണ്ട് വര്ഷത്തിനിടയില് രാജ്യത്തെ ഭരണകൂടങ്ങള് വിദ്യാഭ്യാസ മേഖലയ്ക്ക് നല്കിയിരുന്ന പിന്തുണ ക്രമാനുഗതമായി പിന്വലിച്ചു എന്ന ഞെട്ടിക്കുന്ന യാഥാര്ത്ഥ്യമാണ് പുറത്തുവരുന്നത്.
പടിഞ്ഞാറ് ബീഹാര് മുതല് തെക്ക് കേരളം വരെയുള്ള സംസ്ഥാനങ്ങള് വിദ്യാഭ്യാസത്തിനായി മാറ്റിവെക്കുന്ന തുകയില് വന് ഇടിവാണ് രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നത്. പഠന നിലവാരത്തിലും സ്കൂള് പ്രവേശന നിരക്കിലും വലിയ അസമത്വങ്ങള് നിലനില്ക്കെ, കേന്ദ്ര-സംസ്ഥാന സര്ക്കാരുകള് ഈ മേഖലയ്ക്ക് നല്കുന്ന ഫണ്ട് വെട്ടിക്കുറയ്ക്കുന്നത് ഇന്ത്യയുടെ വിദ്യാഭ്യാസ ഭാവിയെ ഇരുട്ടിലാഴ്ത്തുകയാണ്.
കേന്ദ്ര ബജറ്റിലെ വെട്ടും നയ മാറ്റങ്ങളും
കഴിഞ്ഞ പന്ത്രണ്ട് വര്ഷത്തിനിടയില് കേന്ദ്ര സര്ക്കാരിന്റെ വിദ്യാഭ്യാസ സമീപനത്തില് വന്ന മാറ്റം വളരെ വലുതാണ്. 2013-14 കാലഘട്ടത്തില് അതായത് യുപിഎ സര്ക്കാരിന്റെ അവസാന വര്ഷം മൊത്തം ബജറ്റിന്റെ 4.6 ശതമാനമായിരുന്ന വിദ്യാഭ്യാസ വിഹിതം, 2025-26 ആയപ്പോഴേക്കും വെറും 2.5 ശതമാനമായി കൂപ്പുകുത്തി. എന്ഡിഎ സര്ക്കാരിന്റെ കാലത്ത് ഈ മേഖലയ്ക്ക് മുന്ഗണന നഷ്ടപ്പെടുന്നു എന്നതിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ തെളിവ് ഈ കണക്കുകളാണ്. എന്നാല് വിദ്യാഭ്യാസം എന്നത് കേന്ദ്ര സര്ക്കാരിന്റെ മാത്രം ഉത്തരവാദിത്തമല്ല. ഭരണഘടനയുടെ ഏഴാം ഷെഡ്യൂളിലെ കണ്കറന്റ് ലിസ്റ്റ് പ്രകാരം കേന്ദ്രത്തിനും സംസ്ഥാനങ്ങള്ക്കും തുല്യ അധികാരമുള്ള ഒരു വിഷയമാണിത്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ സംസ്ഥാനങ്ങളുടെ പങ്കും ഇവിടെ നിര്ണ്ണായകമാണ്.
കേന്ദ്ര സര്ക്കാര് ഫണ്ട് വെട്ടിക്കുറച്ചതിന് സമാനമായി സംസ്ഥാനങ്ങളും ഈ പാത പിന്തുടര്ന്നു എന്നതാണ് ആശങ്കാജനകം. കോവിഡ് മഹാമാരിക്ക് മുന്പ് വരെ ദേശീയ ശരാശരിയേക്കാള് ഉയര്ന്ന വിഹിതം നല്കിയിരുന്ന കേരളം പിന്നീട് ആ നിലവാരത്തില് നിന്നും പിന്നോക്കം പോയി.
അസമത്വവും ഗ്രോസ് എന്റോള്മെന്റ് റേഷ്യോയും
സംസ്ഥാനങ്ങള് വിദ്യാഭ്യാസത്തിന് നല്കുന്ന പ്രാധാന്യം എത്രയെന്ന് തിരിച്ചറിയാന് അവരുടെ മൊത്തം ചെലവില് വിദ്യാഭ്യാസത്തിനായി മാറ്റിവെക്കുന്ന തുക പരിശോധിക്കേണ്ടതുണ്ട്. സെക്കന്ഡറി വിദ്യാഭ്യാസ തലത്തിലെ (ക്ലാസ് 9 മുതല് 12 വരെ) ഗ്രോസ് എന്റോള്മെന്റ് റേഷ്യോ പരിശോധിക്കുമ്പോള് ഇന്ത്യയിലെ സംസ്ഥാനങ്ങള് തമ്മിലുള്ള വലിയ അന്തരം വ്യക്തമാകും. ഉദാഹരണത്തിന്, കേരളത്തില് ജിഇആര് 94 ആണെങ്കില് ബീഹാറില് അത് വെറും 45 മാത്രമാണ്. ജനസംഖ്യാനുപാതികമായി ഓരോ സംസ്ഥാനവും വിദ്യാഭ്യാസത്തിനായി എത്രമാത്രം പണം മുടക്കേണ്ടതുണ്ട് എന്നതിന്റെ അടിസ്ഥാന മാനദണ്ഡമാണിത്. എന്നാല് വലിയ ആവശ്യകതയുള്ള സംസ്ഥാനങ്ങള് പോലും ആവശ്യത്തിന് ഫണ്ട് വകയിരുത്തുന്നില്ല എന്നതാണ് യാഥാര്ത്ഥ്യം.
ദേശീയ ശരാശരി താഴേക്ക് പതിക്കുമ്പോള്
എല്ലാ സംസ്ഥാനങ്ങളുടെയും കേന്ദ്രഭരണ പ്രദേശങ്ങളുടെയും ശരാശരി കണക്കുകള് പരിശോധിച്ചാല്, വിദ്യാഭ്യാസ ചെലവ് നിരന്തരം കുറഞ്ഞുവരുന്ന പ്രവണതയാണ് കാണാന് കഴിയുന്നത്. 2013-14 കാലഘട്ടത്തില് ഏകദേശം 17 ശതമാനത്തിലുണ്ടായിരുന്ന വിദ്യാഭ്യാസ ചെലവിന്റെ ദേശീയ ശരാശരിയാണ് തുടര്ന്നുള്ള വര്ഷങ്ങളില് താഴേക്ക് വീണത്. കേന്ദ്ര സര്ക്കാര് ഫണ്ട് വെട്ടിക്കുറച്ചതിന് സമാനമായി സംസ്ഥാനങ്ങളും ഈ പാത പിന്തുടര്ന്നു എന്നതാണ് ആശങ്കാജനകം. കോവിഡ് മഹാമാരിക്ക് മുന്പ് വരെ ദേശീയ ശരാശരിയേക്കാള് ഉയര്ന്ന വിഹിതം നല്കിയിരുന്ന കേരളം പിന്നീട് ആ നിലവാരത്തില് നിന്നും പിന്നോക്കം പോയി. തമിഴ്നാടും ഗുജറാത്തും ഉള്പ്പെടെയുള്ള മറ്റ് പ്രമുഖ സംസ്ഥാനങ്ങളുടെ സ്ഥിതിയും ദേശീയ ശരാശരിക്ക് താഴെയോ അതിനോടൊപ്പമോ മാത്രമായി ഒതുങ്ങിനില്ക്കുന്നു.
അപവാദങ്ങളും ഭരണപരമായ മുന്ഗണനകളും
ഈ പൊതുവായ ഇടിവിനിടയിലും ചില അപവാദങ്ങള് കാണാന് സാധിക്കും. ആരോഗ്യത്തിനും വിദ്യാഭ്യാസത്തിനും മുന്ഗണന നല്കിക്കൊണ്ട് ഭരണം നടത്തിയ ഡല്ഹിയിലെ ആം ആദ്മി പാര്ട്ടി സര്ക്കാരിന്റെ കാലത്ത് വിദ്യാഭ്യാസ വിഹിതം കുത്തനെയാണ് വര്ധിപ്പിച്ചത്. ദേശീയ ശരാശരി താഴേക്ക് കൂപ്പുകുത്തിയപ്പോഴും ഡല്ഹി തങ്ങളുടെ ബജറ്റില് വിദ്യാഭ്യാസത്തിന് കൂടുതല് തുക നീക്കിവെച്ചു. മൊത്തത്തില് നോക്കുമ്പോള്, കേന്ദ്ര-സംസ്ഥാന സര്ക്കാരുകള് വിദ്യാഭ്യാസ മേഖലയ്ക്ക് നല്കിവന്ന പിന്തുണ പിന്വലിക്കുന്നതാണ് ഇന്ന് രാജ്യമെമ്പാടും കാണുന്ന യുവജനങ്ങളുടെ ശക്തമായ പ്രതിഷേധങ്ങള്ക്കും വിദ്യാഭ്യാസ നിലവാര തകര്ച്ചയ്ക്കും പ്രധാന കാരണം.
Against the backdrop of widespread student protests across the country demanding the resignation of the Union Education Minister, a concerning reality has emerged: both central and state governments have been systematically withdrawing financial support for the education sector over the past 12 years. This drastic reduction in funding threatens to push India's educational future into darkness.