ഭരണകൂടം എങ്ങനെയാണ് കലാലയങ്ങളെയും വിമത ശബ്ദങ്ങളെയും വേട്ടയാടുന്നത് എന്നതിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ ഉദാഹരണമായിരുന്നു ജെഎൻയു രാജ്യദ്രോഹ കേസ്. ഒരു വശത്ത് വ്യാജ ആരോപണങ്ങളിലൂടെ വിദ്യാർഥികളെ ദേശവിരുദ്ധർ എന്ന് ചാപ്പകുത്താൻ മത്സരിച്ച മാധ്യമങ്ങൾ, മറുവശത്ത് പത്തുവർഷമായിട്ടും വിചാരണ പോലും തുടങ്ങാൻ കഴിയാത്ത നീതിന്യായ വ്യവസ്ഥ. ഈ രാഷ്ട്രീയ സാഹചര്യത്തിലേക്കാണ് ഭരണകൂട ഭീകരതയുടെ ഇരയായി ഉമർ ഖാലിദ് തന്റെ പോരാട്ടം അക്കാദമിക തലത്തിലേക്ക് വ്യാപിപ്പിക്കുന്നത്. കഴിഞ്ഞ ആറ് വർഷമായി ജയിലിൽ കഴിയുന്ന അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഗവേഷണ പ്രബന്ധം എട്ട് വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം പുസ്തകമായി പുറത്തിറങ്ങുമ്പോൾ, അതൊരു കേവല അക്കാദമിക രചനയല്ല, മറിച്ച് ഭരണകൂടത്തിന്റെ ഗൂഢാലോചനകൾക്കും മാധ്യമങ്ങളുടെ നുണപ്രചരണങ്ങൾക്കുമുള്ള ശക്തമായ രാഷ്ട്രീയ മറുപടിയായി മാറുകയാണ്.
ഒരു ഗവേഷണ പ്രബന്ധം പുസ്തകമായി പുറത്തിറങ്ങുന്നത് സാധാരണഗതിയിൽ വലിയൊരു അക്കാദമിക നേട്ടമായിട്ടാണ് കണക്കാക്കപ്പെടുക. എന്നാൽ ജെഎൻയു മുൻ വിദ്യാർഥിയും ആറ് വർഷമായി ജയിലിൽ കഴിയുന്ന രാഷ്ട്രീയ തടവുകാരനുമായ ഉമർ ഖാലിദിന്റെ 'ഫ്രാക്ചേർഡ് കമ്മ്യൂണിറ്റീസ്: ആദിവാസി ഹിസ്റ്ററീസ് ആൻഡ് ദി പൊളിറ്റിക്സ് ഓഫ് പവർ' (Fractured Communities: Adivasi Histories and the Politics of Power) എന്ന പുസ്തകം കേവലം ഒരു ചരിത്ര ഗവേഷണ രേഖ മാത്രമല്ല; മറിച്ച്, ഫാഷിസ്റ്റ് പ്രവണതകൾക്കെതിരെയുള്ള കൃത്യമായ ഒരു രാഷ്ട്രീയ പ്രതിരോധ രേഖ കൂടിയാണ്.
ദ ഇന്ത്യൻ എക്സ്പ്രസിൽ എഴുതിയ കുറിപ്പിൽ ഉമർ ഖാലിദ് പങ്കുവെക്കുന്ന ഏറ്റവും തീവ്രമായ രാഷ്ട്രീയ നിമിഷങ്ങളിലൊന്ന് ആർ കെ പുരം പൊലീസ് സ്റ്റേഷനിലെ ലോക്കപ്പിൽ വെച്ച് കനയ്യ കുമാറും അനിർബൻ ഭട്ടാചാര്യയുമായി നടത്തിയ കൂടിക്കാഴ്ചയാണ്. രാജ്യദ്രോഹികൾ എന്ന് ഭരണകൂടവും മാധ്യമങ്ങളും മുദ്രകുത്തിയ ആ മൂന്ന് ചെറുപ്പക്കാർ അവിടെവെച്ച് എടുത്ത തീരുമാനം, എന്ത് പ്രതിസന്ധിയുണ്ടായാലും തങ്ങളുടെ പിഎച്ച്ഡി പ്രബന്ധം കൃത്യസമയത്ത് സമർപ്പിക്കും എന്നതായിരുന്നു.
ഇത് വെറുമൊരു അക്കാദമിക തീരുമാനമായിരുന്നില്ല. തങ്ങളുടെ ഭാഗത്തുനിന്നുണ്ടാകുന്ന ചെറിയൊരു അക്കാദമിക പരാജയം പോലും പൊതു സർവ്വകലാശാലകളെ, പ്രത്യേകിച്ച് ജെഎൻയു-വിനെ തകർക്കാനുള്ള ഭരണകൂടത്തിന്റെ ആഖ്യാനങ്ങൾക്ക് വളമാകുമെന്ന് അവർ തിരിച്ചറിഞ്ഞിരുന്നു. നികുതിപ്പണം ഉപയോഗിച്ച് "ദേശവിരുദ്ധരെ" തീറ്റിപ്പോറ്റുന്നു എന്ന വലതുപക്ഷ പ്രചാരണങ്ങൾക്ക് നൽകാൻ കഴിയുന്ന ഏറ്റവും മികച്ച മറുപടി അക്കാദമിക മികവ് തെളിയിക്കുക എന്നത് മാത്രമായിരുന്നു. ഭരണകൂടത്തിന്റെ മർദ്ദനത്തിന് മുന്നിൽ മുട്ടുകുത്താതിരിക്കാനുള്ള ഒരു രാഷ്ട്രീയ ആയുധമായി അവർ തങ്ങളുടെ ഗവേഷണത്തെ മാറ്റി.
മാധ്യമ വിചാരണകളും വിലക്കുകളും
2016 ലെ ജെഎൻയു വിവാദത്തിന് ശേഷം ടെലിവിഷൻ സ്റ്റുഡിയോകളിൽ നടന്ന മാധ്യമ വിചാരണകൾ ഇന്ത്യയിലെ നീതിന്യായ വ്യവസ്ഥയെ എത്രത്തോളം വെല്ലുവിളിച്ചു എന്ന് ഉമർ ഖാലിദ് ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു. കോടതികൾക്ക് മുൻപേ വാർത്താ അവതാരകർ പൊലീസും കോടതിയുമൊക്കെയായി മാറി. ഈ മാധ്യമ വേട്ടയുടെ ഏറ്റവും വലിയ ഇര ഉമർ ഖാലിദിലെ ഗവേഷകനായിരുന്നു.
ഒരു ചരിത്ര വിദ്യാർഥിക്ക് ഏറ്റവും അത്യാവശ്യമായ ഫീൽഡ് വർക്കുകൾ ചെയ്യാൻ അദ്ദേഹത്തിന് സാധിച്ചില്ല. നിരന്തരമായ ഭീഷണികളും മാധ്യമ വേട്ടയും കാരണം പുറത്തിറങ്ങി വിവരങ്ങൾ ശേഖരിക്കാനുള്ള ഒരു ഗവേഷകന്റെ സ്വാതന്ത്ര്യം പൂർണ്ണമായും ഹനിക്കപ്പെട്ടു. തന്റെ പ്രബന്ധത്തിൽ ചിലയിടങ്ങളിൽ ആവശ്യത്തിന് തെളിവുകൾ നൽകാൻ കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല എന്ന ഉമർ ഖാലിദിന്റെ കുറ്റസമ്മതം, ഭരണകൂടം എങ്ങനെയാണ് ഒരു വ്യക്തിയുടെ ബൗദ്ധിക വളർച്ചയെയും അക്കാദമിക സ്വാതന്ത്ര്യത്തെയും ശ്വാസംമുട്ടിച്ച് ഇല്ലാതാക്കുന്നത് എന്നതിന്റെ നേർചിത്രമാണ്.
തന്റെ പരിമിതികൾക്കിടയിലും ആദിവാസി ചരിത്രത്തെക്കുറിച്ച് തികച്ചും വ്യത്യസ്തവും രാഷ്ട്രീയമായി പ്രസക്തവുമായ ഒരു വായന ഉമർ ഖാലിദ് തന്റെ പുസ്തകത്തിൽ മുന്നോട്ട് വെക്കുന്നുണ്ട്. ആദിവാസികളെ കേവലം 'പ്രകൃതിയുമായി ഇണങ്ങി ജീവിക്കുന്ന, പുറത്തുനിന്നുള്ള ചൂഷകർക്കെതിരെ പോരാടുന്ന നിഷ്കളങ്കരായ മനുഷ്യർ' എന്ന് മാത്രമുള്ള കാല്പനികവൽക്കരണത്തെ അദ്ദേഹം പൊളിച്ചെഴുതുന്നു.
ഉമർ ഖാലിദ് പറയുന്നത് പോലെ, ഇതൊരു ഡോക്ടറേറ്റ് ബിരുദത്തിന് വേണ്ടി മാത്രം എഴുതപ്പെട്ടതല്ല. ഭരണകൂടം തങ്ങളുടെ സർവ സന്നാഹങ്ങളും ഉപയോഗിച്ച് ചില ശബ്ദങ്ങളെ ഇല്ലാതാക്കാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോൾ, ആ ശബ്ദങ്ങൾ അക്ഷരങ്ങളായി, ചരിത്ര രേഖകളായി കാലത്തെ അതിജീവിക്കും എന്നതിന്റെ തെളിവാണിത്.
ജനാധിപത്യം, വികസനം, അധികാര വികേന്ദ്രീകരണം തുടങ്ങിയ വിഷയങ്ങൾ ചർച്ച ചെയ്യുന്ന ഒരു ഗവേഷണ പ്രബന്ധം, അതിന്റെ രചയിതാവ് തന്റെ യുവത്വത്തിന്റെ വലിയൊരു ഭാഗം വിചാരണ പോലുമില്ലാതെ ജയിലിലടക്കപ്പെട്ട ഒരു സാഹചര്യത്തിൽ പുറത്തുവരുമ്പോൾ, അതൊരു ചരിത്ര പുസ്തകം എന്നതിലുപരി സമകാലിക ഇന്ത്യയുടെ ഇരുണ്ട രാഷ്ട്രീയ യാഥാർത്ഥ്യങ്ങളെ തുറന്നുകാണിക്കുന്ന ഒരു കണ്ണാടിയായി മാറുന്നു. വ്യാജവാർത്തകൾക്കും പ്രൊപ്പഗണ്ടകൾക്കും മേൽ സത്യം നേടുന്ന അന്തിമ വിജയത്തിന്റെ അടയാളമാകും ഉമർ ഖാലിദിന്റെ ഈ പുസ്തകം.
In contemporary India, where dissent is often labeled as "anti-national," the publication of Umar Khalid’s book, Fractured Communities: Adivasi Histories and the Politics of Power, is more than just an academic milestone. For Khalid—a former JNU student and political prisoner who has been incarcerated for over six years—it stands as a definitive document of political resistance against state-sponsored narratives.