Feature

മരണവീട്ടിലെ ചോരയുറയുന്ന ആചാരം; പ്രിയപ്പെട്ടവർക്കായി വിരലുകൾ മുറിച്ചുമാറ്റുന്ന ഡാനി ഗോത്രം!

ഇന്തോനേഷ്യയിലെ പാപ്പുവയിലുള്ള ഡാനി ഗോത്രവർഗ്ഗക്കാർക്കിടയിൽ നിലനിൽക്കുന്ന, പ്രിയപ്പെട്ടവരുടെ മരണത്തോടനുബന്ധിച്ച് സ്ത്രീകൾ സ്വന്തം വിരലുകൾ മുറിച്ചുമാറ്റുന്ന 'ഇകി പാലി'

Varsha G

ലോകത്തെ മുഴുവൻ നടുക്കുന്ന വിചിത്ര ആചാരങ്ങളുമായി ഇന്തോനേഷ്യയിലെ പശ്ചിമ പാപ്പുവയിലെ പർവ്വതനിരകൾക്കിടയിൽ ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്ന ഒരു ജനതയുണ്ട് - ഡാനി ഗോത്രവർഗ്ഗക്കാർ. ആധുനിക നാഗരികതയുടെ സ്പർശനമേൽക്കാത്ത ബാലിം താഴ്വരയിൽ, നിഗൂഢമായ ആചാരങ്ങളുമായി കഴിയുന്ന ഈ ഗോത്രം ലോകശ്രദ്ധ നേടുന്നത് അവരുടെ ഭയാനകമായ ഒരു ആത്മബലിയുടെ പേരിലാണ്.

മരണം എന്നത് ഇവർക്ക് വെറുമൊരു വേർപാടല്ല; മറിച്ച് പ്രകൃതിയുമായുള്ള ആത്മീയമായ ഒരു ഉടമ്പടിയാണ്. എന്നാൽ ആ വേർപാടിലെ വേദന പ്രകടിപ്പിക്കാൻ അവർ സ്വീകരിച്ച മാർഗ്ഗം കേട്ടാൽ ആരും ഒന്ന് പകച്ചുപോകും. സ്നേഹത്തിന് വിലയായി സ്വന്തം ശരീരഭാഗം തന്നെ ബലി നൽകുന്ന, ചോരയുറയുന്ന ആ ക്രൂരമായ ഗോത്രാചാരത്തിന്റെ ഞെട്ടിക്കുന്ന വിവരങ്ങൾ ആരെയും അതിശയിപ്പിക്കുന്നതാണ്. എന്താണ് ഈ വിചിത്രമായ ആചാരത്തിന് പിന്നിലെ രഹസ്യം? ആധുനിക കാലത്തും ഇവർ ഇത് തുടരുന്നുണ്ടോ? അറിയാം, വിരലറ്റുപോയ സ്നേഹത്തിന്റെ ഈ 'ഡാനി' വർത്തമാനം.

ഇകി പാലി വേദനയുടെ ആത്മീയ ഭാഷ

കുടുംബത്തിലെ പ്രിയപ്പെട്ടവർ മരണപ്പെടുമ്പോൾ തങ്ങളുടെ കഠിനമായ ദുഃഖം പ്രകടിപ്പിക്കാൻ ഡാനി ഗോത്രത്തിലെ സ്ത്രീകൾ അനുഷ്ഠിക്കുന്ന ചടങ്ങാണ് 'ഇകി പാലി'. ഒരാൾ മരിക്കുമ്പോൾ അയാളുടെ അടുത്ത ബന്ധുക്കളായ സ്ത്രീകൾ തങ്ങളുടെ കൈവിരലുകളുടെ ഓരോ ഭാഗം മുറിച്ചുമാറ്റുന്നു. മരണപ്പെട്ട ആളിനോടുള്ള സ്നേഹം വാക്കുകളിൽ ഒതുക്കാൻ കഴിയാത്തതുകൊണ്ടാണ് ശരീരത്തിന്റെ ഒരു ഭാഗം തന്നെ ബലി നൽകുന്നതെന്നാണ് ഇവരുടെ വിശ്വാസം. ഓരോ മരണവും ഓരോ വിരലുകളെ ഇല്ലാതാക്കുമ്പോൾ, ആ സ്ത്രീയുടെ കൈകൾ അവൾ അനുഭവിച്ച നഷ്ടങ്ങളുടെയും വേദനകളുടെയും ഒരു ജീവിക്കുന്ന ചരിത്രരേഖയായി മാറുന്നു. ശാരീരികമായ വേദനയിലൂടെ മാനസികമായ ആഘാതത്തെ മറികടക്കാൻ കഴിയുമെന്ന് ഇവർ ഉറച്ചു വിശ്വസിക്കുന്നു.

വിരലറ്റു പോകുന്ന സ്നേഹബന്ധങ്ങൾ

ഈ ക്രൂരമായ ആചാരത്തിന് പിന്നിൽ ആത്മീയമായ മറ്റൊരു തലം കൂടിയുണ്ട്. മരിച്ചവരുടെ ആത്മാക്കൾക്ക് (Ancestral spirits) ശാന്തി നൽകാനും അവരെ പ്രീതിപ്പെടുത്താനും ഈ രക്തബലി ആവശ്യമാണെന്ന് ഡാനി ഗോത്രക്കാർ കരുതുന്നു. മരിച്ച വ്യക്തിയുടെ ആത്മാവ് കുടുംബത്തെ വേട്ടയാടാതിരിക്കാനും, ഭൂമിയിലെ അവരുടെ ബന്ധം പൂർണ്ണമായി വേർപെടുത്താനും വിരൽ മുറിക്കുന്നത് സഹായിക്കുമെന്നാണ് അവർ വിശ്വസിക്കുന്നത്. ഒരു കുടുംബത്തിൽ ഒന്നിലധികം മരണം സംഭവിക്കുമ്പോൾ സ്ത്രീകളുടെ വിരലുകൾ ഒന്നൊന്നായി മുറിക്കും. കേവലം ഒരു ആചാരം എന്നതിലുപരി, കുടുംബത്തിന്റെ ഭദ്രതയ്ക്കും വരുംതലമുറയുടെ ഐശ്വര്യത്തിനും വേണ്ടിയുള്ള വലിയൊരു സമർപ്പണമായാണ് ഗോത്രത്തലവന്മാർ ഇതിനെ വ്യാഖ്യാനിച്ചിരുന്നത്.

ക്രൂരമായ രീതികൾ

വിരൽ മുറിക്കുന്ന പ്രക്രിയ കേൾക്കുന്നതിനേക്കാൾ ഭയാനകമാണ്. അനസ്തീഷ്യയോ മറ്റ് വൈദ്യസഹായങ്ങളോ ഇല്ലാതെയാണ് ഈ കർമ്മം നിർവ്വഹിക്കുന്നത്. ആദ്യം വിരലിലെ രക്തയോട്ടം കുറയ്ക്കാനായി നാരുകൾ കൊണ്ട് വിരലിന്റെ സന്ധികളിൽ മുറുക്കി കെട്ടുന്നു. വിരൽ പൂർണ്ണമായും മരവിച്ചു കഴിഞ്ഞാൽ കല്ല് കൊണ്ടുള്ള കോടാലിയോ അല്ലെങ്കിൽ മൂർച്ചയുള്ള മറ്റ് ആയുധങ്ങളോ ഉപയോഗിച്ച് ഒരൊറ്റ വെട്ടിന് വിരൽ മുറിച്ചുമാറ്റും. തുടർന്ന് അണുബാധ ഒഴിവാക്കാനായി മുറിഞ്ഞ ഭാഗം തീയിൽ കരിച്ചെടുക്കുകയോ ചില ഔഷധസസ്യങ്ങളുടെ ഇലകൾ വച്ച് കെട്ടുകയോ ചെയ്യുന്നു. മുറിച്ചുമാറ്റിയ വിരലുകൾ ഉണക്കിയ ശേഷം അവ കത്തിച്ചുകളയുകയോ അല്ലെങ്കിൽ മരിച്ച വ്യക്തിയുടെ ശവസംസ്കാര ചടങ്ങിനോടൊപ്പം മറവു ചെയ്യുകയോ ആണ് പതിവ്.

സ്ത്രീത്വത്തിന് മേലുള്ള ആചാരപരമായ ബാധ്യത

കൗതുകകരമായ സംഗതി എന്തെന്നാൽ, ഈ ആചാരം പ്രധാനമായും സ്ത്രീകളിലാണ് അടിച്ചേൽപ്പിക്കപ്പെട്ടിരുന്നത് എന്നതാണ്. പുരുഷന്മാർ യുദ്ധങ്ങളിൽ പങ്കെടുക്കുന്നവരും ഗോത്രത്തിന്റെ കാവൽക്കാരുമായതിനാൽ അവരുടെ വിരലുകൾ മുറിക്കുന്നത് പ്രായോഗികമായി ബുദ്ധിമുട്ടായിരുന്നു. എന്നാൽ സ്ത്രീകൾക്ക് തങ്ങളുടെ സ്നേഹം തെളിയിക്കാൻ ഇത്തരം കഠിനമായ വഴികൾ സ്വീകരിക്കേണ്ടി വന്നു. അമ്മമാരും സഹോദരിമാരും ഭാര്യമാരുമെല്ലാം വിരലറ്റ കൈകളുമായി ദൈനംദിന ജോലികൾ ചെയ്യുന്നത് ഡാനി ഗ്രാമങ്ങളിൽ ഒരു സാധാരണ കാഴ്ചയായിരുന്നു. കുട്ടിക്കാലത്ത് തന്നെ ഇത്തരം കാഴ്ചകൾ കണ്ടുവളരുന്ന പെൺകുട്ടികൾക്ക്, മരണം എന്നത് വിരൽ മുറിക്കാനുള്ള ഒരു വേദിയായി തോന്നിത്തുടങ്ങുന്ന അവസ്ഥയുണ്ടായിരുന്നു.

അടിമത്വവും സ്വാതന്ത്ര്യവും തമ്മിലുള്ള അതിർവരമ്പ്

ഈ ആചാരം ഡാനി ഗോത്രത്തിന്റെ സ്വത്വത്തിന്റെ ഭാഗമാണെന്ന് വാദിക്കുന്നവർ ഉണ്ടെങ്കിലും, മനുഷ്യാവകാശങ്ങളുടെ കാഴ്ചപ്പാടിൽ ഇത് വലിയൊരു ക്രൂരതയായാണ് കാണപ്പെടുന്നത്. സ്വന്തം ശരീരത്തിന് മേൽ പോലും തീരുമാനമെടുക്കാൻ കഴിയാത്ത വിധം ഗോത്രനിയമങ്ങൾ സ്ത്രീകളെ തളച്ചിട്ടിരുന്നു. എന്നാൽ ഡാനി ഗോത്രക്കാർക്ക് ഇത് അടിമത്വമല്ല, മറിച്ച് വലിയൊരു ബഹുമതിയാണ്. വിരലറ്റ കൈകളുള്ള സ്ത്രീയെ ഒരു വലിയ ത്യാഗിയായാണ് സമൂഹം കണ്ടിരുന്നത്. ഗോത്രത്തിന്റെ നിലനിൽപ്പിനും പിതൃക്കളുടെ പ്രീതിക്കുമായി സ്വന്തം ശരീരം വിട്ടുനൽകുന്ന അവർക്ക് പ്രത്യേക ബഹുമാനം ലഭിച്ചിരുന്നു. എങ്കിലും ആധുനിക ലോകം ഈ ആചാരത്തെ ഒരു പ്രാകൃത നടപടിയായാണ് വിലയിരുത്തിയത്.

നിരോധനവും ആധുനിക കാലത്തെ മാറ്റങ്ങളും

കാലക്രമേണ ലോകമെമ്പാടുമുള്ള മനുഷ്യാവകാശ പ്രവർത്തകരുടെയും മതപ്രചാരകരുടെയും ഇടപെടലുകൾ മൂലം ഇന്തോനേഷ്യൻ സർക്കാർ ഈ ആചാരം ഔദ്യോഗികമായി നിരോധിച്ചു. 1970-കൾക്ക് ശേഷം വിരൽ മുറിക്കുന്നത് നിയമവിരുദ്ധമായി പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ടു. ഇതോടെ പുതിയ തലമുറയിലെ പെൺകുട്ടികൾ ഈ വേദനയിൽ നിന്ന് മോചിതരായി. ഇന്ന് ബാലിം താഴ്വര സന്ദർശിക്കുന്നവർക്ക് അവിടെയുള്ള യുവതികളിൽ മുറിഞ്ഞ വിരലുകൾ കാണാൻ കഴിയില്ല. പകരം പൂർണ്ണമായ കൈകളോടെ അവർ കൃഷിപ്പണികളിലും വിനോദസഞ്ചാര മേഖലകളിലും ഏർപ്പെടുന്നു. വിദ്യാഭ്യാസം ഗോത്രങ്ങളിലേക്ക് എത്തിയതോടെ പഴയകാലത്തെ അന്ധവിശ്വാസങ്ങളെ തള്ളിക്കളയാൻ അവർ പഠിച്ചു തുടങ്ങി.

ഈ നടുക്കുന്ന ആചാരത്തിന്റെ ബാക്കിപത്രങ്ങൾ ഇന്ന് ഡാനി ഗോത്രത്തിലെ മുതിർന്ന സ്ത്രീകളുടെ കൈകളിൽ ഒരു നീറുന്ന ഓർമ്മയായി അവശേഷിക്കുന്നു. വിരലറ്റ ആ കൈകൾ വെറുമൊരു ശാരീരിക വൈകല്യമല്ല, മറിച്ച് സഹനത്തിന്റെയും അതിജീവനത്തിന്റെയും ചോരപുരണ്ട ചരിത്രരേഖകളാണ്. ആധുനിക നിയമങ്ങളുടെ ഇടപെടലിലൂടെ ഈ ക്രൂരമായ ആചാരത്തിന് അറുതി വന്നെങ്കിലും, ഗോത്രസ്മൃതികളിൽ ഇന്നും ആ മുറിവുകൾ ഉണങ്ങാതെ നിൽക്കുന്നു.

വിരലുകൾ ബലി നൽകുന്നതിന് പകരം മുടി മുറിച്ചും മറ്റ് പ്രായശ്ചിത്ത ചടങ്ങുകൾ നടത്തിയുമാണ് പുതിയ തലമുറ ഇപ്പോൾ വിയോഗദുഃഖം രേഖപ്പെടുത്തുന്നത്. അറിവില്ലായ്മയും അന്ധവിശ്വാസങ്ങളും ചേർന്ന് മനുഷ്യനെ എത്രത്തോളം ക്രൂരമായ ആചാരങ്ങളിലേക്ക് നയിക്കുമെന്നതിന്റെ ജീവിക്കുന്ന തെളിവാണ് ഡാനി ഗോത്രം. അന്ധമായ വിശ്വാസങ്ങളിൽ നിന്ന് ബോധവൽക്കരണത്തിലേക്കുള്ള ഈ മാറ്റം ലോകത്തിന് തന്നെ ഒരു വലിയ പാഠമാണ്. കറുത്ത അധ്യായമായി ചരിത്രം ഈ ആചാരത്തെ അടയാളപ്പെടുത്തുമ്പോൾ, വിരലറ്റ ആ കൈകൾ ഇന്നും ലോകത്തോട് വിളിച്ചുപറയുന്നത് ഭയാനകമായ ഒരു ആത്മബലിയുടെ കഥയാണ്.

English Summary: The Dani tribe of West Papua, Indonesia once followed a ritual called “Iki Palek,” where women cut off fingers as a sign of grief after a family member’s death. The practice symbolized deep emotional pain and spiritual belief in ancestral spirits. It has been banned since the 1970s, and modern education and awareness have replaced it with non-violent mourning practices