പച്ചപ്പുതച്ച മലനിരകളും കോടമഞ്ഞും നിറഞ്ഞ ഹിമാലയന് താഴ്വരകള് ഇന്ന് ശാന്തമല്ല. പുറമേയ്ക്ക് കാണുന്ന ദൃശ്യഭംഗിക്കപ്പുറം, ഏത് നിമിഷവും തകര്ന്നു വീഴാവുന്ന ഒരു വലിയ ദുരന്തത്തിന്മേലാണ് ഈ മലയോര നഗരങ്ങള് ഇപ്പോള് നില്ക്കുന്നത്. വികസനത്തിന്റെയും വിനോദസഞ്ചാരത്തിന്റെയും പേരില് നടക്കുന്ന അനിയന്ത്രിതമായ കടന്നുകയറ്റങ്ങള്, 1880-ല് നൈനിറ്റാള് നഗരത്തെ ഒന്നാകെ തുടച്ചുനീക്കിയ ആ മഹാമണ്ണിടിച്ചിലിന്റെ ഭീതിദമായ ഓര്മ്മകളെയാണ് ഇന്ന് വീണ്ടും ഉണര്ത്തുന്നത്.
അമിതഭാരത്താല് തകരുന്ന മലയോരങ്ങള്
വേനല്ക്കാലം കടുക്കുന്നതോടെ സമതലങ്ങളിലെ ചൂടില് നിന്ന് രക്ഷതേടി ലക്ഷക്കണക്കിന് ടൂറിസ്റ്റുകളും തീര്ത്ഥാടകരുമാണ് ഹിമാലയന് ഹില് സ്റ്റേഷനുകളിലേക്ക് (നൈനിറ്റാള്, അല്മോറ, ഷിംല) ഇരച്ചുകയറുന്നത്. നാല് വരിപ്പാതകളും സ്പ്രൂസ്ഡ്-അപ്പ് ഹൈവേകളും വന്നതോടെ മലകയറ്റം എളുപ്പമായി. പക്ഷേ, ഈ വികസനം ഹിമാലയത്തിന് സമ്മാനിക്കുന്നത് മരണമണിയാണ്. ലക്ഷക്കണക്കിന് ഭാരമേറിയ വാഹനങ്ങള് ഒരേസമയം കയറിവരുമ്പോള് ഈ ചെറിയ മലയോര നഗരങ്ങള് താങ്ങാനാവാത്ത ഭാരത്താല് ശ്വാസം മുട്ടുകയാണ്. നഗരങ്ങള് നിറഞ്ഞുകവിയുമ്പോള് അതിര്ത്തികളില് പൊലീസ് വണ്ടികള് തടയുന്നു. ലക്ഷങ്ങള് വിലയുള്ള ആഡംബര കാറുകളിലിരുന്ന്, തങ്ങള്ക്ക് ടൂറിസം ബിസിനസ്സ് ചെയ്യാന് അറിയില്ലെന്ന് മലനാട്ടുകാരെ കുറ്റപ്പെടുത്തുന്ന നഗരവാസികള് പക്ഷേ ഒരു കാര്യം ഓര്ക്കുന്നില്ല അവര് ചവിട്ടിനില്ക്കുന്ന മണ്ണ് എത്രത്തോളം ദുര്ബലമാണെന്ന്! തുടര്ച്ചയായുണ്ടാകുന്ന മേഘവിസ്ഫോടനങ്ങളും കനത്ത മഴയും മലനിരകളുടെ വശങ്ങളെ പൂര്ണ്ണമായി രൂപമാറ്റം വരുത്തിക്കഴിഞ്ഞു. ഓരോ മണ്ണിടിച്ചിലിന് ശേഷവും താല്ക്കാലിക ബൈപ്പാസുകള് നിര്മ്മിച്ച് വഴി തിരിച്ചുവിടുമെങ്കിലും, അടുത്ത മഴയില് മുകളില് നിന്ന് ഏത് പാറക്കല്ലാണ് ഉരുണ്ടുവീഴുകയെന്ന് ആര്ക്കും പ്രവചിക്കാന് കഴിയില്ല. 'ചാര് ധാം യാത്ര'യ്ക്ക് വലിയ പരസ്യങ്ങള് നല്കി ആളുകളെ ആകര്ഷിക്കുമ്പോഴും, സുരക്ഷ എന്നത് ഇവിടെ വെറും ഭാഗ്യം മാത്രമായി മാറിക്കഴിഞ്ഞു.
1880-ന്റെ പാഠങ്ങളും മറന്നുപോയ ശാസ്ത്രീയതയും
നമ്മള് ഇന്ന് കാണുന്ന ഈ സുഖവാസ കേന്ദ്രങ്ങളുടെ ചരിത്രത്തിന് ഒരു നൂറ്റാണ്ടിലധികം പഴക്കമുണ്ട്. 1820-നും 1920-നും ഇടയില് ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണാധികാരികളാണ് തങ്ങളുടെ ഉദ്യോഗസ്ഥര്ക്ക് വിശ്രമിക്കാനായി പ്രകൃതിഭംഗിയുള്ള ഈ പ്രദേശങ്ങള് കണ്ടെത്തി നഗരങ്ങളാക്കി മാറ്റിയത്. അന്നത്തെ ബ്രിട്ടീഷ് എഞ്ചിനീയര്മാര്ക്ക് ഈ പ്രായം കുറഞ്ഞ മലനിരകളുടെ ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായ ബലഹീനതകളെക്കുറിച്ച് കൃത്യമായ ശാസ്ത്രീയ ബോധ്യമുണ്ടായിരുന്നു. അതുകൊണ്ട് തന്നെ അവര് നിര്മ്മിച്ച റോഡുകള്ക്കും പാലങ്ങള്ക്കും കുന്നിടിച്ചിലുകള് തടയാന് കര്ശനമായ ഡ്രെയിനേജ് (വെള്ളപ്പൊക്ക നിയന്ത്രണ) ചട്ടങ്ങളും ഓപ്പറേറ്റിങ് പ്രൊസീജറുകളും ഉണ്ടായിരുന്നു. എന്നാല് ഇന്ന്, ആ പഴയ എഞ്ചിനീയറിംഗ് ചരിത്രത്തെയും ശാസ്ത്രീയതയെയും പൂര്ണ്ണമായി അവഗണിച്ചുകൊണ്ടാണ് പുതിയ നിര്മ്മാണങ്ങള് നടക്കുന്നത്. കുറഞ്ഞ സമയത്തിനുള്ളില് പണിതീര്ത്ത് 'മന്ത്രിമാര്ക്ക് റിബണ് കട്ട് ചെയ്യാന്' വേണ്ടി കരാറുകാര് പ്രകൃതിയെ ചതിക്കുന്നു. മലകളുടെ ഘടന മനസ്സിലാക്കാതെയുള്ള തുരങ്കം വെക്കലും റോഡ് വീതികൂട്ടലും കാരണം മലനിരകള് ഒന്നാകെ ഇടിഞ്ഞു വീഴുകയാണ്.
ആ കറുത്ത ദിവസം
1880 സെപ്റ്റംബറില് പെയ്ത കനത്ത മഴയെത്തുടര്ന്ന് നൈനിറ്റാളിലുണ്ടായ വന് മണ്ണിടിച്ചില് ആ സുഖവാസ നഗരത്തെ ഒന്നാകെ ഇല്ലാതാക്കിയിരുന്നു. അന്ന് മലമുകളില് നിന്ന് കുത്തിയൊലിച്ചുവന്ന മണ്ണും പാറക്കല്ലുകളും മിനിറ്റുകള്ക്കുള്ളില് മനുഷ്യരെയും കെട്ടിടങ്ങളെയും വിഴുങ്ങി. ഇന്ന് ഹിമാചല് പ്രദേശിലും ഉത്തരാഖണ്ഡിലും നടക്കുന്ന ഗുണനിലവാരമില്ലാത്ത നിര്മ്മാണങ്ങള് കാണുമ്പോള്, 1880-ലെ ആ മഹാദുരന്തം ഏത് നിമിഷവും ആവര്ത്തിച്ചേക്കാം എന്ന ഭീതിയിലാണ് തദ്ദേശവാസികള് ജീവിക്കുന്നത്.
അപ്രത്യക്ഷമാകുന്ന ഗ്രാമങ്ങളും പുതിയ അധിനിവേശവും
പണ്ട് പ്രകൃതിയോട് ഇണങ്ങി ലളിതമായി ജീവിച്ചിരുന്ന മലയോര ജനതയുടെ ഭൂമി ഇന്ന് ഡല്ഹി, മുംബൈ പോലുള്ള വന്നഗരങ്ങളില് നിന്നുള്ള പണക്കാര് വിലയ്ക്ക് വാങ്ങുകയാണ്. എന്നിട്ട് ആ പഴയ ഭൂവുടമകളെത്തന്നെ തങ്ങളുടെ പുതിയ റിസോര്ട്ടുകളില് ദിവസവേതനക്കാരായ തൊഴിലാളികളാക്കി മാറ്റുന്നു. വികസനത്തിന്റെ പേരില് പ്രകൃതിയെ ചൂഷണം ചെയ്യുമ്പോള് ഇല്ലാതാകുന്നത് ഒരു സംസ്കാരം കൂടിയാണ്.ഇന്ത്യയിലെ ഏറ്റവും വലിയ പരിസ്ഥിതി പ്രസ്ഥാനമായ 'ചിപ്കോ പ്രസ്ഥാനത്തിന്' ജന്മം നല്കിയ, പ്രകൃതിയെ ജീവനായി സ്നേഹിച്ച മനുഷ്യര് ജീവിച്ചിരുന്ന റെയ്നി എന്ന ഐതിഹാസിക ഗ്രാമം പോലും തുടര്ച്ചയായ വെള്ളപ്പൊക്കവും മണ്ണിടിച്ചിലും കാരണം ഇന്ന് ഭൂപടത്തില് നിന്ന് തന്നെ അപ്രത്യക്ഷമായിക്കഴിഞ്ഞു! നമ്മുടെ ഏറ്റവും പവിത്രമായ നദികളായ ഗംഗ, യമുന, സത്ലജ് എന്നിവ ഒഴുകുന്ന താഴ്വരകളിലാണ് കഴിഞ്ഞ രണ്ട് പതിറ്റാണ്ടിനിടെ ഏറ്റവും വലിയ പ്രകൃതിദുരന്തങ്ങള് ഉണ്ടായതെന്നത് വിരോധാഭാസമാണ്. ഇതിന് പുറമെ ഗ്രാമങ്ങളിലെ തകര്ന്ന വിദ്യാഭ്യാസ-ആരോഗ്യ സംവിധാനങ്ങള് കാരണം പുതിയ തലമുറ നഗരങ്ങളിലേക്ക് ചേക്കേറാന് നിര്ബന്ധിതരാകുന്നു. കുട്ടികളുടെ ഭാവിക്കായി ഇംഗ്ലീഷ് മീഡിയം സ്കൂളുകള് തേടി മാതാപിതാക്കള് നഗരങ്ങളിലെ ചെറിയ വാടകമുറികളിലേക്ക് മാറുമ്പോള്, മലയോര ഗ്രാമങ്ങളില് അവശേഷിക്കുന്നത് പ്രായമായവരും അവരുടെ ഏകാന്തതയും മാത്രമാണ്.
ഒരു വാരത്തെ സന്ദര്ശനം കൊണ്ട് മാത്രം ഹിമാലയത്തിന്റെ ഭംഗിയെയും വിശുദ്ധിയെയും കുറിച്ച് വാചാലരാകുന്ന ആധുനിക സഞ്ചാരികള്ക്കൊന്നും തന്നെ അവിടുത്തെ യഥാര്ത്ഥ പ്രതിസന്ധികളെക്കുറിച്ചോ പ്രകൃതി നേരിടുന്ന നാശത്തെക്കുറിച്ചോ അറിയില്ല. പണക്കൊഴുപ്പുമായി എത്തുന്ന പുറംലോകവും ടൂറിസം വരുമാനം മാത്രം ലക്ഷ്യമിടുന്ന ഭരണകൂടങ്ങളും ചേര്ന്ന് ഹിമാലയത്തെ വലിയൊരു പാരിസ്ഥിതിക ദുരന്തത്തിന്റെ അരികിലേക്കാണ് എത്തിച്ചിരിക്കുന്നത്. തക്കതായ മുന്കരുതലുകള് എടുത്തില്ലെങ്കില്, വിനാശകരമായ ഈ 'വികാസം' 1880-നേക്കാള് ഭീകരമായ മറ്റൊരു ദുരന്തത്തിന് വഴിവെക്കുമെന്നതില് തര്ക്കമില്ല.
English Summary: En As summer temperatures rise across the plains, millions of tourists and pilgrims are flocking to Himalayan hill stations such as Nainital, Almora, and Shimla. Improved highways and wider roads have made mountain travel easier, but the surge in heavy traffic is placing immense pressure on these fragile hill ecosystems. Overcrowded towns, frequent traffic restrictions, cloudbursts, intense rainfall, and recurring landslides have exposed the vulnerability of the Himalayan region. Temporary bypasses often replace damaged roads, yet unpredictable rockfalls and slope failures continue to threaten travelers. Despite aggressive promotion of the Char Dham pilgrimage, concerns are growing that safety in the Himalayas is increasingly becoming a matter of luck rather than planning.