

"അന്നും ഇന്നും എന്നും തമിഴ്നാട്ടിൽ ഹിന്ദിക്ക് സ്ഥാനമില്ല"- തമിഴ്നാട് മുഖ്യമന്ത്രി എം.കെ. സ്റ്റാലിന്റെ ഈ വാക്കുകൾ കേവലം ഒരു രാഷ്ട്രീയ പ്രസ്താവനയല്ല, മറിച്ച് ഒരു നൂറ്റാണ്ടിലേറെയായി തമിഴ് ജനത നെഞ്ചിലേറ്റുന്ന വികാരത്തിന്റെ പ്രതിഫലനമാണ്. 2026-ലെ നിയമസഭാ തെരഞ്ഞെടുപ്പ് പടിവാതിൽക്കൽ നിൽക്കെ, കേന്ദ്ര സർക്കാരിന്റെ 'ദേശീയ വിദ്യാഭ്യാസ നയവും' (NEP 2020) അതിലെ ത്രിഭാഷാ പദ്ധതിയും തമിഴകത്തെ വീണ്ടും പ്രക്ഷുബ്ധമാക്കിയിരിക്കുന്നു.
1937: ആദ്യത്തെ കനൽ
തമിഴ്നാടിന്റെ മണ്ണിൽ ആദ്യമായി ഹിന്ദി വിരുദ്ധ വികാരം അലയടിക്കുന്നത് 1937-ലാണ്. അന്നത്തെ മദ്രാസ് പ്രസിഡൻസിയിൽ സി. രാജഗോപാലാചാരിയുടെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള കോൺഗ്രസ് സർക്കാർ സ്കൂളുകളിൽ ഹിന്ദി നിർബന്ധമാക്കാൻ തീരുമാനിച്ചതായിരുന്നു ഇതിന് കാരണം. ഇതിനെതിരെ ഇ.വി. രാമസ്വാമി (പെരിയോർ), ജസ്റ്റിസ് പാർട്ടി എന്നിവർ വലിയ പ്രതിഷേധങ്ങൾ സംഘടിപ്പിച്ചു.
ഹിന്ദി അടിച്ചേൽപ്പിക്കുന്നത് തമിഴ് സംസ്കാരത്തെ നശിപ്പിക്കുമെന്ന ആശങ്ക ജനങ്ങളിൽ വളർന്നു. സമരത്തിന്റെ ഫലമായി താളമുത്തു, നടരാജൻ എന്നീ രണ്ട് പ്രക്ഷോഭകർക്ക് ജീവൻ നഷ്ടമായി. ഇത് തമിഴ് രാഷ്ട്രീയത്തിലെ ആദ്യ 'ഭാഷാ രക്തസാക്ഷ്യ'ങ്ങളായി മാറി. ഒടുവിൽ 1940-ൽ ഗവർണർ ലോർഡ് എർസ്കിൻ ഈ നിർബന്ധിത ഹിന്ദി പഠന ഉത്തരവ് പിൻവലിച്ചതോടെയാണ് ആ ഘട്ടം അവസാനിച്ചത്.
1965: തെരുവുകൾ ചോരയിൽ മുങ്ങിയപ്പോൾ
ഇന്ത്യൻ ഭരണഘടന പ്രകാരം ഇംഗ്ലീഷ് ഔദ്യോഗിക ഭാഷയായി തുടരുന്നതിനുള്ള 15 വർഷത്തെ സമയപരിധി 1965 ജനുവരി 26-ന് അവസാനിക്കാനിരിക്കുകയായിരുന്നു. അതിനുശേഷം ഹിന്ദി മാത്രമാകും ഏക ഔദ്യോഗിക ഭാഷയെന്ന കേന്ദ്ര നീക്കം തമിഴ്നാടിനെ വൻകലാപത്തിലേക്കാണ് നയിച്ചത്. വിദ്യാർത്ഥി സമൂഹമായിരുന്നു അന്ന് സമരത്തിന്റെ മുൻനിരയിൽ.
മധുരയിൽ തുടങ്ങിയ പ്രതിഷേധം സംസ്ഥാനമൊട്ടാകെ പടർന്നു. സ്വയം തീകൊളുത്തി മരിച്ച ചിന്നസ്വാമി ഉൾപ്പെടെയുള്ളവരുടെ ത്യാഗം സമരത്തിന്റെ വ്യാപ്തി കൂട്ടി. രണ്ടു മാസം നീണ്ട ഈ പ്രക്ഷോഭത്തിൽ എഴുപതോളം പേർ കൊല്ലപ്പെട്ടതായാണ് കണക്കുകൾ. ഒടുവിൽ, ഹിന്ദി ഇതര സംസ്ഥാനങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നിടത്തോളം ഇംഗ്ലീഷ് തുടരുമെന്ന് അന്നത്തെ പ്രധാനമന്ത്രി ലാൽ ബഹാദൂർ ശാസ്ത്രിക്ക് ഉറപ്പ് നൽകേണ്ടി വന്നു. ഈ സമരം തമിഴ്നാട്ടിൽ കോൺഗ്രസിന്റെ പതനത്തിനും ഡി.എം.കെ എന്ന രാഷ്ട്രീയ പ്രസ്ഥാനത്തെ അധികാരത്തിലേക്കും തമിഴ് ദേശീയതയെ ജനഹൃദയങ്ങളിലേക്കും എത്തിച്ചത്.
1986: പുതിയ വിദ്യാഭ്യാസ നയവും പ്രതിഷേധവും
പിന്നീട് 1986-ൽ രാജീവ് ഗാന്ധി സർക്കാർ കൊണ്ടുവന്ന പുതിയ വിദ്യാഭ്യാസ നയം വീണ്ടും ഹിന്ദി വിരുദ്ധ വികാരം ഉണർത്തി. നവോദയ വിദ്യാലയങ്ങളിലൂടെ ഹിന്ദി അടിച്ചേൽപ്പിക്കുന്നു എന്നായിരുന്നു ഡി.എം.കെ (DMK) ഉൾപ്പെടെയുള്ള പാർട്ടികളുടെ ആരോപണം. എം. കരുണാനിധിയുടെ നേതൃത്വത്തിൽ നടന്ന ഈ സമരത്തിനിടെ ഭരണഘടനയുടെ 17-ാം ഭാഗം തെരുവിൽ പരസ്യമായി കത്തിച്ചതിന് നിരവധി നേതാക്കൾ അറസ്റ്റിലായി. ഈ ശക്തമായ പ്രതിഷേധത്തെത്തുടർന്ന് തമിഴ്നാടിന്റെ ഇരുഭാഷാ നയത്തിൽ (തമിഴ്, ഇംഗ്ലീഷ്) മാറ്റം വരുത്തില്ലെന്ന് കേന്ദ്രത്തിന് വീണ്ടും ഉറപ്പ് നൽകേണ്ടി വന്നു.
2026: സമാനതകളില്ലാത്ത രാഷ്ട്രീയ പോരാട്ടം
ദശാബ്ദങ്ങൾക്കിപ്പുറം 2026-ലെ തെരഞ്ഞെടുപ്പിലേക്ക് എത്തുമ്പോൾ തർക്കവിഷയം 'ദേശീയ വിദ്യാഭ്യാസ നയം' (NEP) തന്നെ. ത്രിഭാഷാ പദ്ധതിയിലൂടെ ഹിന്ദിയെ പിൻവാതിലിലൂടെ കടത്തിവിടാനാണ് കേന്ദ്രം ശ്രമിക്കുന്നതെന്ന് മുഖ്യമന്ത്രി സ്റ്റാലിൻ ആരോപിക്കുന്നു.
"സാമൂഹിക നീതിയും അന്യായവും തമ്മിലുള്ള പോരാട്ടമാണിത്. മോദി-അമിത് ഷാ രാഷ്ട്രീയം തമിഴ്നാട്ടിൽ ചെലവാകില്ല."
ഉദയനിധി സ്റ്റാലിൻ (ഉപമുഖ്യമന്ത്രി, തമിഴ്നാട്)
തർക്കത്തിന്റെ പുതിയ കാരണങ്ങൾ:
ഫണ്ട് തടയൽ: എൻ.ഇ.പി (NEP) നടപ്പിലാക്കാത്തതിന്റെ പേരിൽ 573 കോടി രൂപയുടെ വിദ്യാഭ്യാസ ധനസഹായം (SSA) കേന്ദ്രം തടഞ്ഞുവെച്ചത് സംസ്ഥാന സർക്കാരിനെ ചൊടിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഇത് ഭാഷാപരമായ സമ്മർദ്ദമാണെന്ന് തമിഴ്നാട് വിശ്വസിക്കുന്നു.
പേരുമാറ്റ വിവാദങ്ങൾ: റെയിൽവേ സ്റ്റേഷനുകളിലും മറ്റും തമിഴ് പേരുകൾ ഹിന്ദിയിലേക്ക് തർജ്ജിമ ചെയ്യാതെ കേവലം ലിപി മാത്രം മാറ്റി എഴുതുന്നതിനെതിരെ വ്യാപകമായ പ്രതിഷേധമാണ് ഉയരുന്നത്.
പ്രതിപക്ഷ നിലപാട്: ഡി.എം.കെ മാത്രമല്ല, എ.ഐ.എ.ഡി.എം.കെ നേതാവ് ഇ.പി.എസ്സും തമിഴ് അഭിമാനത്തിന്റെ കാര്യത്തിൽ വിട്ടുവീഴ്ചയില്ലെന്ന് വ്യക്തമാക്കിയിട്ടുണ്ട്.
കേന്ദ്രത്തിന്റെ വാദം
എന്നാൽ കേന്ദ്ര വിദ്യാഭ്യാസ മന്ത്രി ധർമ്മേന്ദ്ര പ്രധാൻ ഈ ആരോപണങ്ങളെ തള്ളിക്കളയുകയാണ്. മാതൃഭാഷയ്ക്കാണ് എൻ.ഇ.പി (NEP) മുൻഗണന നൽകുന്നതെന്നും രാഷ്ട്രീയ പരാജയങ്ങൾ മറച്ചുവെക്കാനാണ് സ്റ്റാലിൻ 'ഹിന്ദി അടിച്ചേൽപ്പിക്കൽ' എന്ന പേരിൽ ജനങ്ങളെ ഭയപ്പെടുത്തുന്നതെന്നും അദ്ദേഹം വാദിക്കുന്നു.
ഭാഷ എന്നത് തമിഴ് ജനതയ്ക്ക് കേവലം വിനിമയ ഉപാധിയല്ല, മറിച്ച് ജീവവായുവിന് തുല്യമാണ്. 234 മണ്ഡലങ്ങളിലും പോരാട്ടം മുറുകുമ്പോൾ, 1937-ൽ തുടങ്ങിയ അതേ വീര്യത്തോടെ 'ഭാഷാ രക്തസാക്ഷികളെ' സ്മരിച്ചുകൊണ്ടാണ് ഡി.എം.കെ വോട്ടുചോദിക്കുന്നത്. ഏപ്രിൽ 23-ന് ബാലറ്റ് പെട്ടികൾ നിറയുന്നത് തമിഴ് ഭാഷയുടെ ഭാവി കൂടി കണക്കിലെടുത്താകുമെന്ന് രാഷ്ട്രീയ നിരീക്ഷകർ വിലയിരുത്തുന്നു.
English Summary: The article details the century-long history of anti-Hindi agitations in Tamil Nadu, framing it as a critical issue ahead of the April 2026 Assembly elections. It traces the resistance from the first protests in 1937 against mandatory Hindi in schools to the violent state-wide riots of 1965 that solidified Dravidian politics. The current conflict centers on the National Education Policy (NEP 2020), which Chief Minister M.K. Stalin opposes as a "disguised" form of Hindi imposition that threatens Tamil identity. Ultimately, the narrative highlights how the preservation of linguistic autonomy remains a cornerstone of federalism and political survival in Southern India.