ലക്ഷദ്വീപിന്റെ ചരിത്രത്തിലെ തന്നെ വലിയൊരു നാഴികക്കല്ലായി, നാലര പതിറ്റാണ്ടിലേറെ നീണ്ടുനിന്ന മദ്യനിരോധനത്തിന് ഔദ്യോഗികമായി തിരശ്ശീല വീണു. 1979-ലെ പഴയ നിയമം റദ്ദാക്കി, ജൂൺ 5-ഓടെ 'ലക്ഷദ്വീപ് എക്സൈസ് റെഗുലേഷൻ, 2026' പ്രാബല്യത്തിൽ വന്നു. മദ്യത്തിന്റെ ഉൽപ്പാദനം മുതൽ ഉപഭോഗം വരെയുള്ള കാര്യങ്ങൾ നിയന്ത്രിക്കുന്നതിനായി സർക്കാർ പുതിയൊരു എക്സൈസ് സംവിധാനമാണ് ഇതിലൂടെ ഏർപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നത്. പ്രാദേശിക ജനതയുടെയും സാമൂഹിക സംഘടനകളുടെയും കടുത്ത പ്രതിഷേധങ്ങളെ അവഗണിച്ചുകൊണ്ടാണ് സർക്കാർ ഈ നിയമവുമായി മുന്നോട്ട് പോയത്.
ഇന്ത്യൻ നിർമിത വിദേശ മദ്യത്തിനും മറ്റ് വിദേശ മദ്യങ്ങൾക്കും 400 ശതമാനമാണ് എക്സൈസ് തീരുവ. ബിയറിന് 200 ശതമാനവും വൈനിന് 80 ശതമാനവുമാണ് നികുതി നിരക്ക്.
വിനോദസഞ്ചാര മേഖലയെ കൂടുതൽ ആകർഷകമാക്കുക എന്നതാണ് ഈ തീരുമാനത്തിന് പിന്നിലെ പ്രധാന ലക്ഷ്യമായി ഭരണകൂടം ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നത്. വിദേശ വിനോദസഞ്ചാരികളെ കൂടുതൽ ആകർഷിക്കാൻ ഈ മാറ്റം സഹായിക്കുമെന്നാണ് വിലയിരുത്തൽ. മദ്യം കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നതിനും വിൽക്കുന്നതിനും ഇനി ലൈസൻസ് നിർബന്ധമാണ്. അതേസമയം, മദ്യലഭ്യത അനിയന്ത്രിതമാക്കുന്നതിന് പകരം, ഉയർന്ന എക്സൈസ് തീരുവയും കർശനമായ മാനദണ്ഡങ്ങളും ഏർപ്പെടുത്തി നിയന്ത്രിത രീതിയാണ് സർക്കാർ നടപ്പിലാക്കുന്നത്.
മദ്യത്തിന്റെ നിർമാണം, കൈവശം വെക്കൽ, ഗതാഗതം, വിൽപന, ഉപഭോഗം തുടങ്ങിയ എല്ലാവിധ പ്രവർത്തനങ്ങളും ഇനി ലൈസൻസ് വ്യവസ്ഥയ്ക്ക് കീഴിലായിരിക്കും. സർക്കാർ ഉടമസ്ഥതയിലുള്ള കോർപ്പറേഷനുകൾക്കും ഏജൻസികൾക്കും മദ്യം ഇറക്കുമതി ചെയ്യുന്നതിനും ചില്ലറ വിൽപ്പന നടത്തുന്നതിനുമുള്ള ലൈസൻസുകൾ നൽകാൻ ഈ നിയമം വ്യവസ്ഥ ചെയ്യുന്നുണ്ട്. ഇതിലൂടെ മദ്യത്തിന്റെ വിതരണ ശൃംഖല പൂർണമായും സർക്കാർ നിയന്ത്രണത്തിലായിരിക്കും. അതേസമയം, മദ്യലഭ്യത നിയന്ത്രിക്കുന്നതിനായി സർക്കാർ ഉയർന്ന നികുതി നിരക്കുകളാണ് ഏർപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നത്. ഇന്ത്യൻ നിർമിത വിദേശ മദ്യത്തിനും മറ്റ് വിദേശ മദ്യങ്ങൾക്കും 400 ശതമാനമാണ് എക്സൈസ് തീരുവ. ബിയറിന് 200 ശതമാനവും വൈനിന് 80 ശതമാനവുമാണ് നികുതി നിരക്ക്. ഇത്രയും ഉയർന്ന നികുതി ചുമത്തുന്നത് ഉപഭോഗം നിയന്ത്രിതമായി നിർത്താൻ സഹായിക്കുമെന്നാണ് സർക്കാർ വാദം.
പുതിയ നിയമപ്രകാരം മദ്യത്തിന്റെ വിതരണവും കൈവശം വെക്കലും കർശനമായി നിയന്ത്രിക്കുന്നതിന് ഭരണകൂടത്തിന് വിപുലമായ അധികാരങ്ങളാണുള്ളത്. സാഹചര്യങ്ങൾ വിലയിരുത്തി ലക്ഷദ്വീപിൽ പൂർണ്ണമായോ ഭാഗികമായോ മദ്യനിരോധനം ഏർപ്പെടുത്താനുള്ള വിവേചനാധികാരം അഡ്മിനിസ്ട്രേറ്ററിൽ നിക്ഷിപ്തമാണ്. കൂടാതെ, 21 വയസ്സിൽ താഴെയുള്ളവർക്ക് മദ്യം വിൽക്കുന്നതിനും നൽകുന്നതിനും നിയമം കർശനമായ വിലക്കേർപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.
അതിനിടെ മുസ്ലിം ഭൂരിപക്ഷ പ്രദേശമായ ലക്ഷദ്വീപിൽ മദ്യവിൽപ്പനയ്ക്ക് അനുമതി നൽകിയ നടപടിക്കെതിരെ കടുത്ത പ്രതിഷേധം ഉയരുകയാണ്. മതപരമായ മൂല്യങ്ങളെയും പരമ്പരാഗത സംസ്കാരത്തെയും ഈ തീരുമാനം തകർക്കുമെന്ന് ചൂണ്ടിക്കാട്ടി വിവിധ സാമൂഹിക-രാഷ്ട്രീയ സംഘടനകൾ ആശങ്ക പ്രകടിപ്പിക്കുന്നു. നേരത്തെ ബങ്കാരം പോലുള്ള കേന്ദ്രങ്ങളിൽ മാത്രം ലഭിച്ചിരുന്ന മദ്യം കൂടുതൽ ദ്വീപുകളിലേക്ക് വ്യാപിക്കുന്ന സാഹചര്യമാണ് പുതിയ നിയമത്തിലൂടെ ഒരുങ്ങുന്നത്. വികസനത്തെയും സാംസ്കാരിക സുരക്ഷയെയും മുൻനിർത്തിയുള്ള വലിയൊരു ചർച്ചയ്ക്കാണ് ഈ തീരുമാനം വഴിവെച്ചിരിക്കുന്നത്.
ലക്ഷദ്വീപിന്റെ ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായ പ്രത്യേകതകളും കർശനമായ പ്രവേശന നിയന്ത്രണങ്ങളും ടൂറിസം മേഖലയിലെ പ്രവർത്തനങ്ങളെ കാര്യമായി സ്വാധീനിക്കുന്ന ഘടകങ്ങളാണ്. ആകെ 36 ദ്വീപുകൾ ഉൾപ്പെടുന്ന ലക്ഷദ്വീപിൽ, അഗത്തി, അമിനി, ആൻഡ്രോട്ട്, ബിത്ര, ചെത്ലാത്ത്, കടമത്ത്, കൽപേനി, കവരത്തി, കിൽത്താൻ, മിനിക്കോയി എന്നീ 10 ദ്വീപുകളിൽ മാത്രമാണ് ജനവാസമുള്ളത്. ദ്വീപിന്റെ സുരക്ഷയും പാരിസ്ഥിതിക സന്തുലിതാവസ്ഥയും മുൻനിർത്തി, ഇവിടേക്ക് പ്രവേശിക്കുന്ന വിനോദസഞ്ചാരികൾക്ക് മുൻകൂർ പ്രത്യേക അനുമതി നിർബന്ധമാണ്. വിദേശ സഞ്ചാരികൾക്ക് അഗത്തി, ബങ്കാരം, കടമത്ത് എന്നീ മൂന്ന് ദ്വീപുകളിൽ മാത്രമേ നിലവിൽ സന്ദർശനാനുമതിയുള്ളൂ. ഇത്രയും കർശനമായ നിയന്ത്രണങ്ങൾ നിലനിൽക്കെത്തന്നെയാണ് പുതിയ മദ്യനയം നടപ്പിലാക്കുന്നത് എന്നത് ഏറെ ശ്രദ്ധേയമാണ്.
കവരത്തി, ബങ്കാരം ദ്വീപുകളിലെ റിസോർട്ടുകളിൽ വിനോദസഞ്ചാരികൾക്കും സർക്കാർ ഉദ്യോഗസ്ഥർക്കും പരിമിതമായ ഇളവുകളോടെ മദ്യം ലഭ്യമായിരുന്നു. ഒരുവശത്ത് നിരോധനം നിലനിർത്തുകയും, മറുവശത്ത് വിനോദസഞ്ചാരികളുടെ ആവശ്യങ്ങൾ കൂടി പരിഗണിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന സന്തുലിതമായ ഒരു സമീപനമാണ് ഭരണകൂടം ഇത്രയും കാലം പിന്തുടർന്നത്.
1979-ൽ ലക്ഷദ്വീപിൽ ഏർപ്പെടുത്തിയ മദ്യനിരോധനത്തിന് പിന്നിൽ ശക്തമായ സാമൂഹികവും മതപരവുമായ അടിത്തറയുണ്ട്. ദ്വീപ് നിവാസികളിൽ 97 ശതമാനവും മുസ്ലിം മതവിശ്വാസികളാണ്. 2011-ലെ സെൻസസ് പ്രകാരം, ഇവിടുത്തെ 64,473 നിവാസികളിൽ 61,120 പേരും പട്ടികവർഗ്ഗ വിഭാഗത്തിൽപ്പെട്ടവരാണ്. മതപരമായ വിശ്വാസങ്ങളെയും മൂല്യങ്ങളെയും സംരക്ഷിക്കുക എന്ന ലക്ഷ്യത്തോടെയാണ് അന്ന് നിരോധനം നടപ്പിലാക്കിയത്. ലളിതമായ ജീവിതശൈലി പിന്തുടരുന്ന ദ്വീപുവാസികൾ, തങ്ങളുടെ സാംസ്കാരിക തനിമയും സാമൂഹിക അച്ചടക്കവും നിലനിർത്താൻ ഈ തീരുമാനത്തെ സ്വാഗതം ചെയ്തു. പുറത്തുനിന്നുള്ള സ്വാധീനങ്ങൾ സമൂഹത്തിൽ വിപരീതഫലങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കാതിരിക്കാൻ ഈ നിയമം സഹായിച്ചു. ഇതോടെ ഗുജറാത്ത്, ബീഹാർ, വടക്കുകിഴക്കൻ സംസ്ഥാനങ്ങൾ എന്നിവയ്ക്കൊപ്പം ഇന്ത്യയിലെ മദ്യനിരോധനമുള്ള ചുരുക്കം ചില പ്രദേശങ്ങളിലൊന്നായി ലക്ഷദ്വീപ് മാറി.
തുടർച്ചയായി അധികാരത്തിൽ വന്ന ഭരണകൂടങ്ങൾ പതിറ്റാണ്ടുകളോളം ഈ മദ്യനിരോധനം തുടർന്നത് പ്രാദേശിക താല്പര്യങ്ങളും സാമൂഹിക സാഹചര്യങ്ങളും മുൻനിർത്തിയായിരുന്നു. മദ്യലഭ്യത വർധിപ്പിക്കാനുള്ള ഏതു നീക്കത്തെയും രാഷ്ട്രീയ പാർട്ടികളും സമുദായ സംഘടനകളും പതിവായി എതിർത്തുപോന്നു; ദ്വീപിന്റെ സാംസ്കാരിക-മതപരമായ പാരമ്പര്യങ്ങൾക്ക് ഈ നിരോധനം അനിവാര്യമാണെന്നായിരുന്നു ഇവരുടെ നിലപാട്.
എങ്കിലും, ഈ നിരോധനം ഒരിക്കലും പൂർണ്ണമായിരുന്നില്ല. കവരത്തി, ബങ്കാരം ദ്വീപുകളിലെ റിസോർട്ടുകളിൽ വിനോദസഞ്ചാരികൾക്കും സർക്കാർ ഉദ്യോഗസ്ഥർക്കും പരിമിതമായ ഇളവുകളോടെ മദ്യം ലഭ്യമായിരുന്നു. ഒരുവശത്ത് നിരോധനം നിലനിർത്തുകയും, മറുവശത്ത് വിനോദസഞ്ചാരികളുടെ ആവശ്യങ്ങൾ കൂടി പരിഗണിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന സന്തുലിതമായ ഒരു സമീപനമാണ് ഭരണകൂടം ഇത്രയും കാലം പിന്തുടർന്നത്.
ടൂറിസം മേഖലയുടെ ആധുനികവൽക്കരണവും വികസനവുമാണ് ഈ നയമാറ്റത്തിന് പിന്നിലെ പ്രധാന പ്രേരണ. മാലദ്വീപ് പോലുള്ള അയൽരാജ്യങ്ങളിലെ ടൂറിസം കേന്ദ്രങ്ങളോട് കിടപിടിക്കണമെങ്കിൽ ലക്ഷദ്വീപിന്റെ നയങ്ങളിലും മാറ്റം അനിവാര്യമാണെന്നാണ് ഭരണകൂടത്തിന്റെ വാദം. വിദേശ സഞ്ചാരികളെ ആകർഷിക്കുന്നതിൽ മദ്യലഭ്യതയ്ക്ക് വലിയ പങ്കുണ്ടെന്ന് കരുതുന്ന അധികൃതർ, നിലവിലെ നിയന്ത്രണങ്ങൾ ടൂറിസത്തിന്റെ വളർച്ചയ്ക്ക് ഒരു പ്രധാന തടസ്സമായി വിലയിരുത്തുന്നു
2024 ജനുവരിയിൽ പ്രധാനമന്ത്രി നരേന്ദ്ര മോദി നടത്തിയ ലക്ഷദ്വീപ് സന്ദർശനം, ഈ ദ്വീപ് സമൂഹത്തെ ആഗോള ടൂറിസം ഭൂപടത്തിൽ മുൻനിരയിലെത്തിക്കാനുള്ള നിർണ്ണായക നീക്കമായിരുന്നു. ദ്വീപിലെ സ്നോർക്കലിംഗ് അടക്കമുള്ള വിനോദങ്ങളിൽ ഏർപ്പെടുന്ന പ്രധാനമന്ത്രിയുടെ ദൃശ്യങ്ങൾ പ്രചരിച്ചതോടെ, വിദേശ ടൂറിസ്റ്റ് കേന്ദ്രങ്ങൾക്ക് ബദലായുള്ള ഒരു ലോകോത്തര ഡെസ്റ്റിനേഷനായി ലക്ഷദ്വീപിനെ മാറ്റിയെടുക്കാനുള്ള ശ്രമങ്ങൾ സർക്കാർ ഊർജ്ജിതമാക്കി. സന്ദർശനത്തിന് ശേഷം വിനോദസഞ്ചാരികളുടെ വരവിൽ വൻ വർദ്ധനവാണ് രേഖപ്പെടുത്തിയത്. ഈ സാഹചര്യത്തിൽ, വർദ്ധിച്ചുവരുന്ന ടൂറിസ്റ്റുകളുടെ ആവശ്യങ്ങൾക്കനുസൃതമായി അടിസ്ഥാന സൗകര്യങ്ങൾ മെച്ചപ്പെടുത്തുന്നതിനും മദ്യനയം ഉൾപ്പെടെയുള്ള നയങ്ങൾ പരിഷ്കരിക്കുന്നതിനും ഭരണകൂടം മുൻകൈ എടുക്കുകയായിരുന്നു.
അഡ്മിനിസ്ട്രേറ്ററായി പ്രഫുൽ ഖോഡ പട്ടേൽ ചുമതലയേറ്റ 2020-ന് ശേഷമാണ് ലക്ഷദ്വീപിന്റെ ടൂറിസം നയങ്ങളിൽ നിർണ്ണായകമായ മാറ്റങ്ങൾ കണ്ടുതുടങ്ങിയത്. 2021-ൽ, ബങ്കാരം ദ്വീപിൽ മാത്രം പരിമിതപ്പെടുത്തിയിരുന്ന മദ്യലഭ്യത, ജനവാസമുള്ള മറ്റ് ദ്വീപുകളിലെ ടൂറിസം കേന്ദ്രങ്ങളിലേക്കും വ്യാപിപ്പിക്കാൻ ഭരണകൂടം നിർദ്ദേശിച്ചു. എന്നാൽ ഈ തീരുമാനം ദ്വീപ് നിവാസികളിൽ വലിയ പ്രതിഷേധത്തിന് വഴിവെച്ചു. മദ്യലഭ്യത വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നത് സമൂഹത്തിൽ ലഹരി ഉപഭോഗം വർദ്ധിപ്പിക്കുമെന്നും, അതുമൂലം സാമൂഹിക ക്രമസമാധാന പ്രശ്നങ്ങൾ ഉണ്ടാകുമെന്നും ചൂണ്ടിക്കാട്ടി രാഷ്ട്രീയ പാർട്ടികളും സമുദായ സംഘടനകളും ശക്തമായ എതിർപ്പാണ് രേഖപ്പെടുത്തിയത്. ടൂറിസം വികസനത്തിന്റെ പേരിൽ സർക്കാർ കൊണ്ടുവന്ന ഈ നയം, ദ്വീപിന്റെ സാമൂഹിക ഘടനയുമായി നേരിട്ടുള്ള സംഘർഷത്തിന് അന്ന് തന്നെ കാരണമായിരുന്നു.
ജനകീയ പ്രതിഷേധങ്ങളെ അവഗണിച്ചുകൊണ്ട് തങ്ങളുടെ നിലപാടിൽ ഉറച്ചുനിന്ന ഭരണകൂടം, വളരെ ആസൂത്രിതമായാണ് മദ്യനയം ഘട്ടംഘട്ടമായി നടപ്പിലാക്കിയത്. 2023-ൽ ലൈസൻസിംഗ് സംവിധാനം നിർദ്ദേശിച്ചുകൊണ്ട് എക്സൈസ് കരട് നിയമം പുറത്തിറക്കിയത് ഈ ലക്ഷ്യത്തിലേക്കുള്ള പ്രധാന ചുവടുവെപ്പായിരുന്നു. തുടർന്ന് 2026 ഫെബ്രുവരിയിൽ ചെത്ലാത്ത്, ബിത്ര ദ്വീപുകളിലെ സർക്കാർ ബംഗ്ലാവുകളിൽ മദ്യം അനുവദിച്ചുകൊണ്ട് അവർ പരീക്ഷണാടിസ്ഥാനത്തിലുള്ള നടപടികൾ ആരംഭിച്ചു. അന്ന് നിലവിലുണ്ടായിരുന്ന നിയമത്തിനുള്ളിൽ നിന്നുതന്നെ പ്രത്യേക അനുമതി നൽകി നടപ്പിലാക്കിയ ഈ പരീക്ഷണങ്ങളും, നേരത്തെ തയ്യാറാക്കിയ കരട് രേഖകളും ക്രോഡീകരിച്ചുകൊണ്ടാണ് ഒടുവിൽ 'ലക്ഷദ്വീപ് എക്സൈസ് റെഗുലേഷൻ, 2026' പൂർണ്ണരൂപത്തിൽ നിലവിൽ വന്നത്.
ടൂറിസം പ്രോത്സാഹനവും വരുമാന ക്രമീകരണവും ലക്ഷ്യമിടുന്ന പുതിയ നയം, പൊതുജനാരോഗ്യത്തിനും സാമൂഹിക ഭദ്രതയ്ക്കും മുൻഗണന നൽകിക്കൊണ്ടാണ് രൂപീകരിച്ചിരിക്കുന്നതെന്ന് ഭരണകൂടം വാദിക്കുമ്പോഴും സാംസ്കാരികമായി അതീവ ജാഗ്രത പുലർത്തുന്ന ലക്ഷദ്വീപിന്റെ ദുർബലമായ പാരിസ്ഥിതിക പശ്ചാത്തലത്തിൽ, ഈ നിയമത്തിന്റെ പ്രായോഗിക നടപ്പിലാക്കൽ വരുംദിവസങ്ങളിൽ വലിയ വിമർശനങ്ങൾക്ക് വഴിവെച്ചേക്കാം.
English Summary. After over four decades of prohibition, Lakshadweep has officially lifted its liquor ban. The 'Lakshadweep Excise Regulation, 2026' came into effect on June 5, repealing the 1979 prohibition law. This new framework establishes a structured excise system to regulate the production, sale, and consumption of alcohol across the islands. The administration implemented this policy shift despite significant opposition from local residents and various social organizations.