ഒരു ജനാധിപത്യ രാജ്യത്ത്, വോട്ടര് പട്ടികയിലെ സാങ്കേതികമായ ഒഴിവാക്കലുകള് ലക്ഷക്കണക്കിന് പൗരന്മാരുടെ നിത്യജീവിതത്തെ, വിശേഷിച്ചും അവരുടെ ഭക്ഷണത്തിനുള്ള അവകാശത്തെ എങ്ങനെയാണ് പ്രതിസന്ധിയിലാക്കുന്നത് എന്നതിന്റെ ഭയാനകമായ ഉദാഹരണമാണ് പശ്ചിമ ബംഗാളിലെ നിലവിലെ സാഹചര്യം. വോട്ടവകാശവും പൗരന്റെ മൗലികമായ ഭക്ഷണാവകാശവും തമ്മില് ഭരണകൂടം കൃത്രിമമായി നിര്മിച്ച ഈ ബന്ധം, നീതിബോധമുള്ള ഏതൊരു മനസ്സാക്ഷിയെയും അലോസരപ്പെടുത്തുന്നതാണ്.
കേവലം ഒരു സാങ്കേതിക നടപടിക്രമം പാവപ്പെട്ടവന്റെ വിശപ്പിന് തടയിടാനുള്ള ആയുധമായി മാറുന്ന ഈ പ്രവണത, ഭരണഘടനാപരമായ തുല്യതയ്ക്കും ജീവിക്കാനുള്ള അവകാശത്തിനും നേരെ ഉയര്ത്തുന്ന വലിയൊരു വെല്ലുവിളിയാണ്. സുപ്രീം കോടതിയുടെ ഇടപെടലുകള് ഈ ക്രൂരമായ ഭരണകൂട നയത്തിന് മേല് ഒരു നിയന്ത്രണരേഖ വരയ്ക്കുമ്പോള്, സാധാരണക്കാരന്റെ അതിജീവനത്തിന്റെ ആഴമാണ് ഇവിടെ ചോദ്യം ചെയ്യപ്പെടുന്നത്.
ഭരണകൂടത്തിന്റെ സാങ്കേതിക കുരുക്ക്
പശ്ചിമ ബംഗാള് സര്ക്കാര് ജൂണില് പുറത്തിറക്കിയ ഉത്തരവ്, വോട്ടര് പട്ടിക പുതുക്കല് പ്രക്രിയയെ ഒരു ഭരണപരമായ ആയുധമാക്കി മാറ്റുകയായിരുന്നു. വോട്ടര് പട്ടികയില് 'അബ്സെന്റ്' അല്ലെങ്കില് 'ഷിഫ്റ്റഡ്' എന്ന് മുദ്രകുത്തപ്പെടുന്നവരുടെ റേഷന് കാര്ഡുകള് അസാധുവാക്കാനുള്ള നീക്കം, ലക്ഷക്കണക്കിന് ദരിദ്ര കുടുംബങ്ങളെ പെരുവഴിയിലാക്കുന്നതായിരുന്നു. പൗരത്വത്തെക്കുറിച്ചുള്ള സംശയങ്ങള് തീര്പ്പാക്കാതെ തന്നെ, വിശപ്പിനെ രാഷ്ട്രീയ ആയുധമാക്കുന്ന ഈ നടപടി, ഒരു വെല്ഫെയര് സ്റ്റേറ്റിന്റെ സങ്കല്പ്പങ്ങള്ക്ക് വിരുദ്ധമാണ്. ഇത് വെറുമൊരു വോട്ടര് പട്ടികയുടെ പ്രശ്നമല്ല, മറിച്ച് ദരിദ്രന്റെ ജീവിതത്തെ ഭരണകൂടം എങ്ങനെ ഒരു ഡാറ്റാബേസിന്റെ വിവേചനത്തിന് വിട്ടുകൊടുക്കുന്നു എന്നതിന്റെ സൂചനയാണ്.
ക്ഷേമപദ്ധതികള്: പൗരത്വത്തിന്റെയോ വോട്ടിന്റെയോ പണയവസ്തുവോ?
സുപ്രീം കോടതിയുടെ നിരീക്ഷണം ഈ വിഷയത്തില് അത്യന്തം ഗൗരവകരമാണ്. വോട്ടര് പട്ടിക പുതുക്കുന്നതിനായി ശേഖരിക്കുന്ന വിവരങ്ങള് തിരഞ്ഞെടുപ്പ് ആവശ്യങ്ങള്ക്ക് മാത്രമുള്ളതാണെന്നും, അത് ഒരിക്കലും ക്ഷേമപദ്ധതികള് നിഷേധിക്കുന്നതിനായി ഉപയോഗിക്കാന് പാടില്ലെന്നും കോടതി അസന്നിഗ്ധമായി വ്യക്തമാക്കി. വോട്ടര് പട്ടികയില് പേര് വന്നില്ല എന്നതുകൊണ്ട് ഒരാള് ഇന്ത്യാക്കാരനല്ലാതാകുന്നില്ല. എന്നാല്, ബംഗാള് സര്ക്കാരിന്റെ നടപടി പരോക്ഷമായി നല്കിയ സന്ദേശം മറ്റൊന്നായിരുന്നു: പൗരത്വ രേഖകളില് നിഴലുകള് വീണാല് ഭക്ഷണവും നിഷേധിക്കപ്പെടും. ഈ ഭീഷണിയാണ് സുപ്രീം കോടതിയുടെ ഇടപെടലിലൂടെ തല്ക്കാലം പിടിച്ചുനിര്ത്തപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്.
വിഷയത്തിന്റെ ഗൗരവം ഉള്ക്കൊണ്ടുകൊണ്ട്, അപ്പീല് തീര്പ്പാകും വരെ ആനുകൂല്യങ്ങള് തുടരണമെന്ന് കോടതി നിര്ദ്ദേശിച്ചിട്ടുണ്ട്. എന്നിരുന്നാലും, ഇത്തരം നിയമപോരാട്ടങ്ങള് ഓരോ പൗരനും ഹൈക്കോടതികള് കയറിയിറങ്ങി തെളിയിക്കേണ്ടതുണ്ട് എന്നത് എത്രമാത്രം ദയനീയമായ അവസ്ഥയാണെന്ന് ആലോചിക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു. വോട്ടര് പട്ടികയില് നിന്ന് പുറത്തായവര്ക്ക് തങ്ങളുടെ പൗരത്വം തെളിയിക്കാന് ലഭിക്കുന്ന സമയപരിധിക്കുള്ളില്, അവര് വിശന്നുമരിക്കരുത് എന്ന് ഉറപ്പുവരുത്തേണ്ട ബാധ്യത ഭരണകൂടത്തിനുണ്ട്. 91 ലക്ഷത്തോളം വോട്ടര്മാരുടെ പട്ടികയില് മാറ്റങ്ങള് വരുത്തിയപ്പോള്, അതില് എത്രപേര്ക്ക് നീതി ലഭിച്ചു എന്നത് ഇന്നും ഉത്തരം കിട്ടാത്ത ചോദ്യമാണ്.
ഭരണഘടനാപരമായ ജാഗ്രത
പൗരത്വം എന്നത് ഒരു സാങ്കേതികമായ കടലാസ് കീറലല്ല, മറിച്ച് രാജ്യവുമായുള്ള വൈകാരികവും നിയമപരവുമായ ബന്ധമാണ്. വോട്ടര് പട്ടിക പുതുക്കല് പ്രക്രിയയില് ദരിദ്രരും പാര്ശ്വവല്ക്കരിക്കപ്പെട്ടവരുമായ ജനങ്ങള്ക്കാണ് ഏറ്റവും കൂടുതല് പരിക്കേല്ക്കുന്നത്. ഭരണകൂടങ്ങള് തങ്ങളുടെ ഡാറ്റാബേസുകള് ഉപയോഗിച്ച് സാധാരണക്കാരന്റെ ജീവിതത്തിന് മേല് അധികാരപ്രയോഗം നടത്തുമ്പോള്, അതിനെതിരെ സുപ്രീം കോടതിയുടെയും ഹൈക്കോടതികളുടെയും നിരീക്ഷണം ഒരു വലിയ കാവലായി മാറുന്നു. വിശപ്പിന്റെ പേരില് ആരെയും പുറന്തള്ളാത്ത ഒരു നീതിവ്യവസ്ഥയ്ക്കുവേണ്ടിയുള്ള പോരാട്ടം തന്നെയാണ് പശ്ചിമ ബംഗാളിലെ ഈ സംഭവവികാസങ്ങളും.
The Supreme Court recently intervened against the West Bengal government's decision to deny ration cards and welfare benefits to citizens excluded from the voter list during the Special Intensive Revision (SIR). The state government had used the SIR data—which led to the deletion of around 91 lakh voter names—as grounds for removing beneficiaries from the Public Distribution System (PDS) and other welfare schemes.