പോർച്ചുഗൽ ദേശീയ ടീം കോച്ച് ജോർജ് ജെസ്യൂസിനെതിരെ പരസ്യ പ്രസ്താവനയുമായി ക്രിസ്റ്റ്യാനോ റൊണാൾഡോ. നോർവേയ്ക്കെതിരായ മത്സരത്തിന് ശേഷം ക്യാമ്പ് വിട്ടതിന് ആരാധകരോട് റൊണാൾഡോ മാപ്പ് പറയുന്നുമുണ്ട്. കോച്ച് നൽകിയ വാക്കുകൾ തുടർച്ചയായി ലംഘിച്ചതിനെ കുറിച്ചും അതിനെത്തുടർന്ന് ഉണ്ടായ വിശ്വാസവഞ്ചനയെക്കുറിച്ചും ആണ് സമൂഹമാധ്യമങ്ങളിൽ പങ്കുവച്ച വിശദമായ കുറിപ്പിൽ പ്രതിപാദിക്കുന്നത്.
കുറിപ്പിന്റെ പൂർണരൂപം ഇങ്ങനെ:
വാഗ്ദാനം ചെയ്തതുപോലെ, ദേശീയ ടീം ക്യാമ്പുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് നടന്ന കാര്യങ്ങൾ എന്റെ ഭാഗത്തുനിന്ന്, നേരിട്ട്, ഞാൻ തന്നെ പറയാൻ തീരുമാനിച്ചിരിക്കുകയാണ്.
2026 ലോകകപ്പിന് ശേഷം പോർച്ചുഗീസ് ജനതയ്ക്കായി ഞാൻ ഒരു കത്ത് തയ്യാറാക്കിയിരുന്നു. ആ കത്ത് ഇപ്പോഴും എന്റെ കൈവശമുണ്ട്. ദേശീയ ടീമിനോട് എന്നെന്നേക്കുമായി വിടപറയുന്ന ദിവസം അവരോട് പറയണമെന്ന് ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന വാക്കുകളാണ് അതിലുള്ളത്.
ടൂർണമെന്റ് അവസാനിച്ച് അമേരിക്കയിൽ നിന്ന് മടങ്ങുന്ന വിമാനയാത്രയ്ക്കിടെ, ഫെഡറേഷൻ പ്രസിഡന്റ് ദേശീയ ടീം വിടാനുള്ള എന്റെ തീരുമാനം പുനഃപരിശോധിക്കണമെന്ന് എന്നോട് ആവശ്യപ്പെടുകയും അതിനായി നിർബന്ധിക്കുകയും ചെയ്തു. കാരണം, ഞാൻ ടീമിനൊപ്പം തുടരണമെന്നാണ് FPF ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നത്.
അതിനു പിന്നാലെ, ഇപ്പോഴത്തെ ഹെഡ് കോച്ചിനെക്കുറിച്ചുള്ള എന്റെ അഭിപ്രായം പ്രസിഡന്റ് ചോദിച്ചു. അദ്ദേഹത്തോടൊപ്പം മറ്റ് ചില പേരുകളും പരിഗണനയിലുണ്ടായിരുന്നുവെങ്കിലും അവ ആരൊക്കെയാണെന്ന് എന്നോട് പറഞ്ഞിരുന്നില്ല. എന്റെ അഭിപ്രായത്തിൽ, ഇപ്പോഴത്തെ കോച്ചാണ് ശരിയായ തിരഞ്ഞെടുപ്പ് എന്ന് ഞാൻ പ്രസിഡന്റിനോട് പറഞ്ഞു.
അതുകൊണ്ടുതന്നെ, ഇപ്പോഴത്തെ ഹെഡ് കോച്ചിന്റെ നിയമനം പ്രഖ്യാപിച്ച ദിവസം ആ തീരുമാനത്തിൽ എനിക്ക് ആത്മാർത്ഥമായ സന്തോഷമുണ്ടായിരുന്നു. ഫലങ്ങൾ ഇപ്പോൾ തെളിയിക്കുന്നതുപോലെ, അത് ശരിയായ തിരഞ്ഞെടുപ്പായിരുന്നു.
കുറച്ച് ദിവസങ്ങൾക്ക് ശേഷം പുതിയ ദേശീയ ടീം പരിശീലകൻ എന്നെ ആദ്യമായി ബന്ധപ്പെട്ടു. നേരിട്ട് കാണണമെന്ന് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. ഞാൻ സമ്മതിച്ചു. എന്റെ അവധിക്കാലം അവസാനിക്കുന്ന സമയത്തേക്ക് കൂടിക്കാഴ്ച നിശ്ചയിച്ചു.
എന്റെ ക്ലബ്ബിന്റെ പ്രീ-സീസൺ ക്യാമ്പ് നടന്നിരുന്ന Cidade do Futebol-ൽ ഞങ്ങൾ കണ്ടുമുട്ടി. തന്റെ പദ്ധതിയിൽ എന്നെ ഉൾപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ടെന്നും എന്റെ സാന്നിധ്യം അതിന് നിർണായകമാണെന്നും അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. ദേശീയ ടീമിൽ എന്നെ എങ്ങനെ ഉപയോഗിക്കുമെന്ന വ്യക്തമായൊരു പദ്ധതിയും അവിടെവെച്ച് അദ്ദേഹം അവതരിപ്പിച്ചു.
ആദ്യ മത്സരവും അവസാന മത്സരവും ഞാൻ കളിക്കുമെന്നും, ശാരീരികക്ഷമത നിയന്ത്രിക്കുന്നതിന്റെ ഭാഗമായി ഓരോ മത്സരത്തിലും മൂന്നോ നാലോ മാറ്റങ്ങൾ വരുത്തുമെന്നും അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു.
അപ്പോഴാണ് നോർവേയിലേക്കും ഡെൻമാർക്കിലേക്കും ടീമിനൊപ്പം ഞാൻ യാത്ര ചെയ്യാതിരിക്കാമെന്ന ആശയം അദ്ദേഹം മുന്നോട്ടുവച്ചത്. ആദ്യ മത്സരം കളിച്ചശേഷം പോർച്ചുഗലിൽ തുടരുകയും പിന്നീട് Dragão-യിലെ മത്സരത്തിന് മുമ്പായി ടീമിനൊപ്പം വീണ്ടും ചേരുകയും ചെയ്യാമെന്നായിരുന്നു നിർദേശം.
ഞാൻ ആ നിർദേശം ഉടൻതന്നെ നിരസിച്ചു. അത് സ്വീകരിക്കാൻ കഴിയില്ലെന്ന് എനിക്ക് വ്യക്തമായിരുന്നു. വിദേശത്ത് നടക്കുന്ന മത്സരങ്ങളിൽ ഞാൻ കളിക്കുന്നില്ലെങ്കിലും ഞാൻ ടീമിന്റെ ക്യാപ്റ്റനായിരുന്നു. മറ്റുള്ളവർ യാത്ര ചെയ്യുമ്പോൾ ഞാൻ മാത്രം പോർച്ചുഗലിൽ തുടരുന്ന പ്രത്യേക പരിഗണന ഒരു നല്ല മാതൃകയാവില്ല.
അവസാനം ഹെഡ് കോച്ചും എന്റെ നിലപാടിനോട് യോജിച്ചു.
ആ കൂടിക്കാഴ്ചയിൽ അൽ നസ്റിന്റെ സ്പോർട്ടിങ് ഡയറക്ടറായ Simao Coutinhoയും ഉണ്ടായിരുന്നു. കഴിഞ്ഞ സീസണിൽ ഇപ്പോഴത്തെ ഹെഡ് കോച്ച് റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തിരുന്നത് അദ്ദേഹത്തോടായിരുന്നു; 2025-ൽ ആ പരിശീലകനെ ക്ലബ്ബിലെത്തിക്കുന്നതിൽ ഉത്തരവാദിത്തം വഹിച്ചവരിൽ ഒരാളുമായിരുന്നു അദ്ദേഹം.
ക്യാമ്പ് തുടങ്ങുന്നതിന് തലേദിവസം, ഹെഡ് കോച്ചിന്റെ ആവശ്യപ്രകാരം അദ്ദേഹം ലിസ്ബണിലുള്ള എന്റെ വീട്ടിലെത്തി. ഞങ്ങൾ വീണ്ടും സംസാരിച്ചു. സംഭാഷണം ശാന്തമായിരുന്നു. ഓഗസ്റ്റിൽ ഞങ്ങൾ ധാരണയിലെത്തിയ എല്ലാ കാര്യങ്ങളും അതേപടി നിലനിന്നു.
ഞാൻ Alvalade-ലെ മത്സരം കളിച്ചു. എന്നെ പിന്നീട് സബ്സ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് ചെയ്തെങ്കിലും അതിനെക്കുറിച്ച് ഞാൻ ഒരു പ്രശ്നവും ഉണ്ടാക്കിയില്ല. ക്യാപ്റ്റന്റെ ആംബാൻഡ് ഞാൻ തന്നെ ബ്രൂണോ ഫെർണാണ്ടസിന് അണിയിച്ചു കൊടുത്തു.
ദേശീയ ടീമിന്റെ കളിക്കാരനും ക്യാപ്റ്റനുമായുള്ള എന്റെ അവസാന നിമിഷങ്ങളായിരിക്കാം അതെന്ന് അപ്പോൾ ഞാൻ സ്വപ്നത്തിൽ പോലും കരുതിയില്ല.
അന്ന് എനിക്ക് പ്രധാനപ്പെട്ടത് നമ്മുടെ വിജയമായിരുന്നു. ജയിക്കുന്നത് എപ്പോഴും നല്ലതാണ്; പോർച്ചുഗലിൽ, എന്റെ രാജ്യത്തിനായി ജയിക്കുന്നത് അതിലും മനോഹരമാണ്.
നോർവേയിലെ മത്സരം നടക്കുന്ന ദിവസം ഉച്ചഭക്ഷണസമയത്ത് ഹെഡ് കോച്ചിന്റെ ഒരു സഹായി ഞങ്ങൾ ഭക്ഷണം കഴിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന മേശയ്ക്കരികിലെത്തി. കോച്ചിന് എന്നോട് സംസാരിക്കണമെന്ന് പറഞ്ഞു.
എന്നെ പൂർണമായി അമ്പരപ്പിച്ചുകൊണ്ട് ഹെഡ് കോച്ച് ചോദിച്ചു:
“30 മിനിറ്റ് കളിക്കാൻ നിനക്ക് പ്രശ്നമുണ്ടോ?”
ഞാൻ ശാരീരികമായി വീണ്ടെടുക്കുന്നതിൽ പൂർണ ശ്രദ്ധയിലായിരുന്നു. പതിവുപോലെ ടീമംഗങ്ങളോടൊപ്പം തന്നെയായിരുന്നു. അന്ന് ഞാൻ കളിക്കില്ലെന്നാണ് കരുതിയിരുന്നത്.
എന്നാൽ എനിക്ക് അതിൽ ഒരു പ്രശ്നവുമുണ്ടായിരുന്നില്ല.
അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഈ ആവശ്യം എനിക്കായി നേരത്തെ തയ്യാറാക്കിയിരുന്ന റിക്കവറി-ട്രെയിനിങ് പദ്ധതിക്ക് പുറത്തുള്ളതായിരുന്നു. കാരണം, ഞാൻ അടുത്തതായി കളിക്കേണ്ടിയിരുന്നത് 4-ാം തീയതി Dragão-യിലായിരുന്നു.
എങ്കിലും ഞാൻ സ്വാഭാവികമായും സമ്മതിച്ചു.
“തയ്യാറായിരിക്കണം. നീ 30 മിനിറ്റ് കളിക്കും,” അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു.
---
പിന്നീട് നടന്നത് എല്ലാവർക്കും അറിയാം.
ഹാഫ് ടൈം മുതൽ ഞാൻ വാം-അപ്പ് ചെയ്തു. മിനിറ്റുകൾ കടന്നുപോകുന്നത് നോക്കിനിന്നു.
പക്ഷേ എന്നെ കളത്തിലേക്ക് വിളിച്ചില്ല.
ഹെഡ് കോച്ച് തന്റെ വാക്ക് പാലിച്ചില്ല.
മത്സരം അവസാനിച്ചപ്പോൾ എനിക്ക് വേണ്ടിയിരുന്നത് ഒന്നു മാത്രമായിരുന്നു — ടീം ജയിക്കണം, എല്ലാം അവസാനിക്കണം, എന്നെ ഒറ്റയ്ക്ക് വിടണം.
ഞാൻ ആരാധകരെ അഭിവാദ്യം ചെയ്യാൻ പോയില്ല.
അത് എന്റെ മാത്രം തെറ്റാണ്. അതിന്റെ ഉത്തരവാദിത്തം പൂർണമായും എനിക്കാണ്. അത് സംഭവിക്കാൻ പാടില്ലായിരുന്നു.
അവിടെ ഞങ്ങളെ പിന്തുണച്ച പോർച്ചുഗീസ് ജനതയോട് ഞാൻ ക്ഷമ ചോദിക്കുന്നു. ആരാധകരോട് ക്ഷമ ചോദിക്കുന്നു. പോർച്ചുഗീസുകാർ അല്ലെങ്കിലും എന്നെ കാണാനായി അവിടെ എത്തിയവരുണ്ടെങ്കിൽ, ഞാൻ അവരെ നിരാശപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ അവരോടും ഞാൻ ക്ഷമ ചോദിക്കുന്നു.
48 മണിക്കൂറിന് ശേഷം ഞങ്ങൾ മൂന്നുപേരും സംസാരിച്ചു — ഞാനും ഹെഡ് കോച്ചും Simão Coutinhoയും. ഓഗസ്റ്റിലെ ഞങ്ങളുടെ സംഭാഷണങ്ങൾക്കും Simão സാക്ഷിയായിരുന്നതിനാലാണ് അദ്ദേഹം അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നത്.
വളരെ ആഴമുള്ള, യാതൊരു മറയുമില്ലാത്ത, തുറന്ന സംഭാഷണമായിരുന്നു അത്.
ഈ “പ്രശ്നം” അവസാനിപ്പിക്കാൻ ഒരേയൊരു വഴിയേയുള്ളൂ എന്ന് ഞങ്ങൾ ധാരണയിലെത്തി:
Simão Coutinhoയുടെ സാന്നിധ്യത്തിൽ ഹെഡ് കോച്ച് എന്നോട് സ്വകാര്യമായി പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങൾ അതേപടി മാധ്യമങ്ങൾക്ക് മുന്നിലും പറയണം.
ധാരണ വളരെ ലളിതമായിരുന്നു. വാർത്താസമ്മേളനം ആരംഭിക്കുമ്പോൾ തന്നെ ഹെഡ് കോച്ച് ഈ വിഷയം എടുത്തുപറയും. സത്യം പറഞ്ഞുകൊണ്ട് വിഷയം അവസാനിപ്പിക്കും.
അദ്ദേഹം പറയേണ്ടിയിരുന്നത് ഇതായിരുന്നു:
കളിക്കാൻ എത്ര മിനിറ്റ് വേണമെന്ന് ഞാൻ ഒരിക്കലും ആവശ്യപ്പെട്ടിട്ടില്ല.
ഈ ക്യാമ്പിൽ എന്നെ എങ്ങനെ ഉപയോഗിക്കണമെന്ന പദ്ധതി നിർദേശിച്ചത് ഹെഡ് കോച്ചാണ്; മറ്റാരുമല്ല.
എന്നെ വാം-അപ്പ് ചെയ്യിപ്പിച്ചശേഷം കളത്തിലിറക്കാതിരുന്നത് ഒരു തെറ്റായിരുന്നു.
ഇനി അതേ സാഹചര്യം ഉണ്ടായാൽ അങ്ങനെ ചെയ്യില്ലെന്നും അദ്ദേഹം പറയണം.
ആ കൂടിക്കാഴ്ചയുടെ അവസാനം ഹെഡ് കോച്ച് എന്നോട് ഒരു ആലിംഗനം ചോദിച്ചു. അപ്പോൾ എന്നോട് പറഞ്ഞതെല്ലാം വാർത്താസമ്മേളനത്തിലും പറയുമെന്ന് അദ്ദേഹം വാഗ്ദാനം ചെയ്തു.
അതോടെ വിഷയം അവസാനിപ്പിക്കാമെന്നും പറഞ്ഞു.
ഞാൻ ഡെൻമാർക്കിൽ കളിക്കില്ല. Dragão-യിലെ മത്സരം കളിക്കും.
ഇതെല്ലാം Simão Coutinhoയുടെ സാന്നിധ്യത്തിലായിരുന്നു.
പിന്നീട് ഹെഡ് കോച്ചിന്റെ ആവശ്യപ്രകാരം അദ്ദേഹവും Simão Coutinhoയും Tiago Craveiroയും വീഡിയോ കോൺഫറൻസിലൂടെ സംസാരിച്ചു. ഞങ്ങൾ തമ്മിൽ സംസാരിച്ച കാര്യങ്ങൾ അതിൽ സംഗ്രഹിച്ചു.
ഒരു ചെറിയ രേഖ തയ്യാറാക്കി. ഞാൻ തന്നെ അത് പരിശോധിച്ച് അംഗീകരിച്ചു. എന്റെ അറിവോടെയും സമ്മതത്തോടെയും, ഹെഡ് കോച്ചിന്റെ ആവശ്യപ്രകാരം അത് അദ്ദേഹത്തിന് കൈമാറി.
പക്ഷേ വാർത്താസമ്മേളനത്തിൽ നടന്നത് എല്ലാവർക്കും അറിയാം.
തലേദിവസത്തെ ഞങ്ങളുടെ കൂടിക്കാഴ്ചയുമായി യാതൊരു ബന്ധവുമില്ലാത്ത സമീപനമായിരുന്നു അവിടെ കണ്ടത്.
ഞാൻ അർഹിക്കുന്നില്ലെന്ന് കരുതുന്ന ചില പരാമർശങ്ങളും ആക്രമണാത്മകമായൊരു സമീപനവും ഞാൻ കേട്ടു.
സ്വകാര്യമായി എന്നോട് ഒരിക്കലും കാണിക്കാത്ത തരത്തിലുള്ള ഒരു “ഞാനാണ് വലിയവൻ” എന്ന സമീപനമായിരുന്നു അത്.
ഞാൻ അംഗീകരിച്ച കുറിപ്പുകൾ ഇവയായിരുന്നു:
> “ഡെൻമാർക്കിനെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് ചില കാര്യങ്ങൾ വ്യക്തമാക്കേണ്ടത് പ്രധാനമാണെന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നു — പ്രത്യേകിച്ച് അത് സത്യമായതിനാൽ.”
1. ഈ സീസണിൽ ദേശീയ ടീമിൽ ക്രിസ്റ്റ്യാനോയുടെ പങ്ക് എങ്ങനെയായിരിക്കണം എന്ന പദ്ധതി നിർദേശിച്ചത് ഞാൻ തന്നെയാണ്. മറ്റാരുമല്ല. ഞങ്ങൾ ദീർഘവും വളരെ നല്ലതുമായൊരു സംഭാഷണം നടത്തി.
2. ദേശീയ ടീമിനായി അവൻ എത്രമാത്രം ജീവിക്കുകയും അതിനെ സ്നേഹിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു എന്ന് എനിക്കറിയാം. ലോക ഫുട്ബോളിൽ അവനുള്ള പ്രാധാന്യവും എനിക്കറിയാം. അതിലും പ്രധാനമായി, തുടർച്ചയായി 24 വർഷം ദേശീയ ടീമിൽ അവൻ ചെലുത്തിയ സ്വാധീനവും പോസിറ്റീവ് പ്രഭാവവും എനിക്കറിയാം.
3. ക്രിസ്റ്റ്യാനോയ്ക്ക് ഞാൻ മുന്നോട്ടുവച്ച പദ്ധതി അദ്ദേഹം അംഗീകരിച്ചു.
4. എന്റെ തീരുമാനങ്ങളെ അദ്ദേഹം ഒരിക്കലും ചോദ്യം ചെയ്തിട്ടില്ല. അദ്ദേഹത്തിന്റെ പെരുമാറ്റം മാതൃകാപരവും വിശ്വസ്തവും പ്രൊഫഷണലുമായിരുന്നു.
5. നോർവേയിലെ മത്സരം ഞാൻ അദ്ദേഹത്തിനായി തയ്യാറാക്കിയ പദ്ധതിയുടെ ഭാഗമായിരുന്നില്ല. എന്നാൽ ആദ്യ മത്സരത്തിനു ശേഷം അദ്ദേഹം ശാരീരികമായി നല്ല രീതിയിൽ വീണ്ടെടുത്തുവെന്ന് എനിക്ക് തോന്നി. അതിനാൽ അദ്ദേഹത്തെ ഉപയോഗിക്കേണ്ടിവന്നേക്കാമെന്ന് ഞാൻ അറിയിച്ചു. ക്രിസ്റ്റ്യാനോ സമ്മതിച്ചു.
6. പെലെയുടെയോ മറഡോണയുടെയോ നിലവാരത്തിലുള്ള ഒരാളെ വാം-അപ്പ് ചെയ്യിപ്പിച്ചശേഷം കളത്തിലിറക്കാതിരുന്നത് എന്റെ തെറ്റായിരുന്നു. ഇന്ന് അതേ സാഹചര്യം ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ ഞാൻ അങ്ങനെ ചെയ്യില്ലായിരുന്നു.
7. ഈ വിഷയം അവസാനിപ്പിക്കാനായി പറയട്ടെ: എനിക്ക് ക്രിസ്റ്റ്യാനോയെ ദേശീയ ടീമിൽ വേണം. കുറച്ചല്ല — വളരെയധികം വേണം. ഭാഗ്യവശാൽ അദ്ദേഹത്തിനും എന്നിൽ വിശ്വാസമുണ്ട്. അൽ നസ്റിലും അദ്ദേഹം എന്നിൽ വിശ്വസിച്ചു; ഇവിടെയും വിശ്വസിക്കുന്നു.
8. ആരാധകരെ അഭിവാദ്യം ചെയ്യാതിരുന്നതിനെക്കുറിച്ച് ഞങ്ങൾ ഇതിനകം സംസാരിച്ചു. ദേശീയ ടീമിനായി 230-ലധികം മത്സരങ്ങൾ കളിച്ച ഒരാൾക്ക് പോർച്ചുഗലിനെ എങ്ങനെ സ്നേഹിക്കണമെന്ന് ഞാൻ പഠിപ്പിക്കേണ്ടതില്ല.
അത് നിരാശയുടെ ഒരു നിമിഷമായിരുന്നു. അതുകൊണ്ട് മറ്റൊന്നും ഇല്ലാതാകുന്നില്ല.
ഏറ്റവും കൂടുതൽ ഓട്ടോഗ്രാഫുകൾ നൽകുന്ന, ഏറ്റവും കൂടുതൽ സെൽഫികൾ എടുക്കുന്ന, ആരാധകരോട് ഏറ്റവും കൂടുതൽ സ്നേഹം കാണിക്കുന്ന കളിക്കാരനാണ് അദ്ദേഹം.
ഇല്ലാത്ത പ്രശ്നങ്ങൾ നമുക്ക് ഉണ്ടാക്കേണ്ടതില്ല.
നമ്മൾ സന്തോഷത്തിലല്ലെങ്കിൽ ചിലപ്പോൾ പ്രതികരിക്കും. അത്രയേയുള്ളൂ.”
അതായത്, ഈ കുറിപ്പുകളിൽ ഒരിടത്തും ഹെഡ് കോച്ച് എന്നോട് ക്ഷമ ചോദിക്കണമെന്ന ആവശ്യം പോലും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
എന്നിട്ടും ഇത് രണ്ടാം തവണയാണ് അദ്ദേഹം എന്നോട് നൽകിയ വാക്ക് പാലിക്കാതിരുന്നത്.
ഇനി മറ്റൊരു വാഗ്ദാനവും ലംഘിക്കപ്പെടുന്നത് കാത്തിരിക്കാതെ ക്യാമ്പ് വിടാൻ ഞാൻ തീരുമാനിച്ചു.
എനിക്ക് മനുഷ്യബന്ധങ്ങളിൽ ഇന്നും ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ടത് സത്യമാണ്.
അത് എത്ര വേദനിപ്പിച്ചാലും പ്രശ്നമില്ല.
എന്നോട് സത്യം പറയുക.
ആ വാർത്താസമ്മേളനം നടന്ന ദിവസം രാവിലെ FPF പ്രസിഡന്റുമായും ഹെഡ് കോച്ചുമായും ഞാൻ സംസാരിച്ചിരുന്നു. അവർക്ക് അത് സ്ഥിരീകരിക്കാം.
“നിങ്ങൾക്ക് എന്നെ ഇവിടെ വേണ്ടെങ്കിൽ എന്നോട് നേരിട്ട് പറയുക. തുറന്നുപറഞ്ഞാൽ മതി. ഞാൻ അത് അംഗീകരിക്കും. ഞാൻ സ്വപ്നം കാണുന്നതുപോലെ മനോഹരമായൊരു വിടവാങ്ങൽ നമുക്ക് ഒരുക്കാം. ആരും ദേഷ്യപ്പെടേണ്ടതില്ല,” എന്ന് ഞാൻ വീണ്ടും പറഞ്ഞു.
ഇന്നലെ നടന്നതുപോലെ ആ നിമിഷം എനിക്ക് ഓർമയുണ്ട്.
അവർ രണ്ടുപേരും ഒരേ സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു:
“ഇല്ല.”
ദേശീയ ടീമിനൊപ്പമാണ് എന്റെ സ്ഥാനം എന്ന് അവർ പറഞ്ഞു.
ഏകദേശം 25 വർഷത്തെ എന്റെ ഫുട്ബോൾ ജീവിതത്തിൽ ഒരിക്കൽപോലും ഒരു പരിശീലകന്റെയോ ദേശീയ ടീം മാനേജറുടെയോ സാങ്കേതികമോ തന്ത്രപരമോ ആയ തീരുമാനങ്ങളിൽ ഞാൻ ഇടപെട്ടിട്ടില്ല.
അവർ നിർദേശിക്കുന്ന കാര്യങ്ങൾ അനുസരിച്ച് ചിലത് എനിക്ക് നന്നായി തോന്നും, ചിലത് മോശമായി തോന്നും. അത്ര മാത്രം.
തീരുമാനങ്ങളെ ഞാൻ ബഹുമാനിക്കുന്നു.
പക്ഷേ എന്നോട് നൽകിയ വാക്ക് ലംഘിക്കപ്പെടുമ്പോൾ, എന്റെ സ്ഥാനം അവിടെയല്ലെന്ന് എനിക്ക് തോന്നുന്നു.
ക്യാമ്പ് വിട്ടുപോയതിന് എന്റെ ദേശീയ ടീം സഹതാരങ്ങളോടും ഞാൻ ക്ഷമ ചോദിക്കേണ്ടതുണ്ട്.
ഹെഡ് കോച്ചിന്റെ വാക്കിലുള്ള വിശ്വാസം പൂർണമായി തകർന്നിരുന്നെങ്കിലും — ഈ സംഭാഷണങ്ങൾക്ക് സാക്ഷിയായിരുന്ന ആർക്കും അത് സ്ഥിരീകരിക്കാം — ഞാൻ ക്യാമ്പ് വിട്ടുപോകാൻ പാടില്ലായിരുന്നു.
അതിന്റെ ഉത്തരവാദിത്തം പൂർണമായും എന്റേതാണ്.
പോർച്ചുഗീസ് ജനതയോട് വീണ്ടും ഞാൻ ക്ഷമ ചോദിക്കുന്നു.
പക്ഷേ ഒരാൾ നൽകിയ വാക്ക് ലംഘിക്കുന്നത് എന്നെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം വളരെ നിർണായകമായ കാര്യമാണ്.
ആ ഘട്ടത്തിന് ശേഷം ഞാൻ അവിടെ തുടരുന്നത് ടീമിനുതന്നെ ദോഷമാകുമെന്ന് എനിക്ക് തോന്നി
ഞാൻ പ്രയോജനകരനല്ലെന്ന് തോന്നുന്ന ദിവസം എന്ത് ചെയ്യുമെന്ന് ഞാൻ എപ്പോഴും പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടോ, അതുതന്നെയാണ് ചെയ്തത്:
ഞാൻ എന്റെ ബാഗുകൾ എടുത്തു. അവിടെനിന്ന് പോയി.
എന്റെ ഈ പ്രവൃത്തി പോർച്ചുഗീസ് ഫുട്ബോൾ ഫെഡറേഷൻ വിലയിരുത്തുകയും അതിന് ശിക്ഷ നൽകുകയും വേണം.
ശിക്ഷ തീരുമാനിക്കുമ്പോൾ എനിക്ക് അനുകൂലമായ ഇളവുകളൊന്നും ഉണ്ടാകരുതെന്നാണ് ഞാൻ കരുതുന്നത്.
ഞാൻ ഏതെങ്കിലും ഒരു കളിക്കാരനല്ല.
ഞാൻ ടീമിന്റെ ക്യാപ്റ്റനാണ്.
അതുകൊണ്ടുതന്നെ എന്റെ ഉത്തരവാദിത്തം കൂടുതലാണ്.
ഞാൻ ഇതിനകം ക്ഷമ ചോദിച്ചിട്ടുണ്ട്. പക്ഷേ ഓരോ പ്രവൃത്തിക്കും അതിന്റെ പ്രത്യാഘാതം ഉണ്ടാകണമെന്ന് എനിക്കറിയാം.
ഫുട്ബോളിൽ ഇത്രയും കാലം ജീവിച്ച ഒരാളെന്ന നിലയിൽ എനിക്കറിയാം — ഒരാളുടെ പദവിയോ പ്രശസ്തിയോ എന്തായാലും നിയമം എല്ലാവർക്കും ഒരുപോലെയാണ്.
ഇതിനിടെ എന്റെ വിടവാങ്ങൽ മത്സരത്തെക്കുറിച്ച് ഒരുപാട് സംസാരിക്കുന്നത് ഞാൻ കേട്ടിട്ടുണ്ട്.
എനിക്ക് മാന്യമായൊരു വിടവാങ്ങൽ ലഭിക്കണം എന്നും അതിനുള്ള അവസരം ഫെഡറേഷൻ എനിക്ക് നൽകാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു എന്നും പറയുന്നു.
ജീവിതത്തിൽ ഞാൻ പഠിച്ച ഒരു കാര്യമുണ്ട്.
വിശപ്പോടെ, കഴിക്കാൻ ഒന്നുമില്ലാതെ കഴിഞ്ഞ കാലത്താണ് ഞാൻ അത് പഠിച്ചത്:
ആരും ആർക്കും ഒന്നും വെറുതെ നൽകുന്നില്ല.
എന്റെ എല്ലാ ആരാധകർക്കും, പ്രത്യേകിച്ച് പോർച്ചുഗീസ് ജനതയ്ക്കും, എനിക്ക് ഒരു കാര്യം ഉറപ്പുനൽകാം:
നമുക്ക് ഒന്നോ അതിലധികമോ വിടവാങ്ങൽ മത്സരങ്ങൾ ഉണ്ടാകും. അതിനുള്ള സമയം വരും.
പക്ഷേ ദേശീയ ടീമിനെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കുമ്പോൾ എന്റെ മനസ്സിൽ യഥാർത്ഥത്തിൽ വരുന്നത് മത്സരിക്കണം എന്ന ചിന്തയാണ്.
എന്റെ അച്ഛൻ മരിച്ചുവെന്ന വാർത്ത കിട്ടിയ ദിവസവും ഞാൻ ചിന്തിച്ചത് അതുതന്നെയായിരുന്നു.
അന്ന് ഞാൻ ദേശീയ ടീം ക്യാമ്പിലായിരുന്നു. അടുത്ത ദിവസത്തെ മത്സരം അവസാനിക്കുന്നതുവരെ അവിടെ തുടരാൻ ഞാൻ തീരുമാനിച്ചു.
അതുകൊണ്ട് എന്റെ രാജ്യത്തിനുവേണ്ടി ഞാൻ ചെയ്തത് ഒരു ക്ലബ്ബിനുവേണ്ടിയും ഞാൻ ഒരിക്കലും ചെയ്യാത്ത കാര്യമായിരുന്നു.
അതുകൊണ്ട്, ഞാൻ ശാരീരികമായി ആരോഗ്യവാനാണെങ്കിൽ, എന്റെ ക്ലബ്ബിനായി കളിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണെങ്കിൽ — പ്രതീക്ഷയോടെ ഗോളുകൾ നേടിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണെങ്കിൽ — എനിക്ക് ലഭിക്കുന്ന സസ്പെൻഷൻ എന്തായാലും അത് പൂർത്തിയാക്കിയ ശേഷം, ഇന്നുവരെ ഞാൻ എപ്പോഴും ഉണ്ടായിരുന്നതുപോലെ,
ദേശീയ ടീമിനായി മത്സരിക്കാനും ജയിക്കാനും ഞാൻ ലഭ്യനായിരിക്കും.
വിശ്വസിക്കൂ,
ഇതാണ് ഏറ്റവും ശുദ്ധമായ സത്യം.
ക്രിസ്റ്റ്യാനോ റൊണാൾഡോ
Portugal national team coach Jorge Jesus faces a public criticism from Cristiano Ronaldo. Ronaldo has also apologised to fans for leaving the camp after the match against Norway. In a detailed social media post, he spoke about the coach repeatedly breaking his promises and the resulting betrayal of trust.