അഞ്ച് പതിറ്റാണ്ടിലേറെ നീണ്ട അഭിനയ ജീവിതത്തിൽ നാന പടേക്കർ അവതരിപ്പിച്ച കഥാപാത്രങ്ങളുടെ വൈവിധ്യം ഇന്ത്യൻ സിനിമയിൽ തന്നെ വേറിട്ടതാണ്. ക്രൂരനായ അധോലോക നായകനായും കടുപ്പക്കാരനായ പൊലീസുകാരനായും സ്നേഹമുള്ള പിതാവായും തകർന്നുപോയ നാടകകലാകാരനായും പ്രേക്ഷകരെ ചിരിപ്പിച്ച ഗ്യാങ്സ്റ്ററായുമെല്ലാം അദ്ദേഹം വെള്ളിത്തിരയിലെത്തി. ഭീഷണി, വേദന, കോപം, നിസ്സഹായത, നർമ്മം തുടങ്ങി പരസ്പരം വ്യത്യസ്തമായ വികാരങ്ങളെ ഒരേ തീവ്രതയോടെ അവതരിപ്പിക്കാൻ കഴിഞ്ഞതാണ് പടേക്കറിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ പ്രത്യേകത.
സലാം ബോംബെ! (1988)
ബാബാ ഗുലാബ് എന്ന മയക്കുമരുന്ന് ഇടപാടുകാരന്റെയും മനുഷ്യക്കടത്തുകാരന്റെയും വേഷത്തിലാണ് പടേക്കർ എത്തിയത്. കുട്ടികളെയും സ്ത്രീകളെയും ചൂഷണം ചെയ്യുന്ന കഥാപാത്രത്തെ യാതൊരു കൃത്രിമത്വവുമില്ലാതെ അവതരിപ്പിച്ചത് ചിത്രത്തിന്റെ ഇരുണ്ട ലോകത്തിന് കൂടുതൽ വിശ്വാസ്യത നൽകി.
പറിന്ദ (1989)
അന്നാ സേത്ത് എന്ന ക്രൂരനായ അധോലോക നായകന്റെ വേഷം പടേക്കറുടെ അഭിനയശേഷിയെ പുതിയ തലത്തിലേക്ക് ഉയർത്തി. ഈ പ്രകടനത്തിന് മികച്ച സഹനടനുള്ള ദേശീയ ചലച്ചിത്ര പുരസ്കാരവും ലഭിച്ചു.
പ്രഹാർ: ദി ഫൈനൽ അറ്റാക്ക് (1991)
സംവിധാനം ചെയ്ത ആദ്യ ചിത്രത്തിൽ തന്നെ മേജർ വി എസ് ചവാൻ എന്ന കഥാപാത്രത്തെ അദ്ദേഹം അവതരിപ്പിച്ചു. സൈനിക പരിശീലനത്തിന്റെ കാഠിന്യം വിശ്വസനീയമായി അവതരിപ്പിക്കാനായി അദ്ദേഹം കഠിനമായ പരിശീലനവും നേടിയിരുന്നു.
ക്രാന്തിവീർ (1994)
പ്രതാപ് എന്ന കഥാപാത്രമായി എത്തിയപ്പോൾ കോപവും സാമൂഹിക അസ്വസ്ഥതയും നീതിക്കായുള്ള പോരാട്ടവും ഒരുമിച്ച് പ്രകടമാക്കി. ഈ വേഷത്തിന് മികച്ച നടനുള്ള ദേശീയ പുരസ്കാരം അദ്ദേഹത്തെ തേടിയെത്തി.
അഗ്നിസാക്ഷി (1996)
പുറമേ ആകർഷകമായി തോന്നുന്നെങ്കിലും ഉള്ളിൽ അപകടകാരിയായ മുൻ ഭർത്താവിനെയാണ് പടേക്കർ അവതരിപ്പിച്ചത്. നിമിഷങ്ങൾക്കുള്ളിൽ ശാന്തതയിൽ നിന്ന് ക്രോധത്തിലേക്ക് മാറുന്ന കഥാപാത്രത്തിന്റെ മാനസികാവസ്ഥ അദ്ദേഹം ശക്തമായി അവതരിപ്പിച്ചു. ഈ പ്രകടനത്തിനും ദേശീയ പുരസ്കാരം ലഭിച്ചു.
ഖാമോഷി: ദി മ്യൂസിക്കൽ (1996)
സംസാരിക്കാനും കേൾക്കാനും കഴിയാത്ത ഒരച്ഛനായാണ് പടേക്കർ എത്തിയത്. മകളോടുള്ള സ്നേഹവും സംരക്ഷണവും വളരെ സൂക്ഷ്മമായി അവതരിപ്പിച്ച അദ്ദേഹം കഥാപാത്രത്തിന് ആഴമേകി.
അബ് തക് ഛപ്പൻ (2004)
മുംബൈ പൊലീസിലെ എൻകൗണ്ടർ സ്പെഷ്യലിസ്റ്റായ സാധു അഗാശെയായി അദ്ദേഹം എത്തി. കർക്കശനായ ഉദ്യോഗസ്ഥനും കുടുംബത്തെ സ്നേഹിക്കുന്ന ഭർത്താവുമായുള്ള കഥാപാത്രത്തിന്റെ രണ്ട് തലങ്ങളും അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രകടനത്തിൽ വ്യക്തമായി.
വെൽക്കം (2007)
ഉദയ് ഷെട്ടിയിലൂടെ പടേക്കർ മറ്റൊരു വലിയ ആരാധകവൃന്ദത്തെ സ്വന്തമാക്കി. അപകടകാരിയായ അധോലോക നായകനായിരുന്നിട്ടും സ്വാഭാവികമായ നർമ്മവും ആത്മസംഘർഷങ്ങളും നിറഞ്ഞ കഥാപാത്രമായി ഉദയ് ഷെട്ടി മാറിയത് പടേക്കറുടെ പ്രകടനമികവിന്റെ മറ്റൊരു തെളിവാണ്.
നട്സമ്രാട്ട് (2016)
ഗണപത് ‘അപ്പ’ ബെൽവൽക്കർ എന്ന പ്രായമായ നാടക നടനായി എത്തിയപ്പോൾ വേദിയിൽ നിന്ന് വിരമിച്ചതിന് ശേഷമുള്ള ഏകാന്തതയും തകർച്ചയും അദ്ദേഹം അതീവ വൈകാരികമായി അവതരിപ്പിച്ചു. കഥാപാത്രത്തിന്റെ വേദനയും ജീവിതത്തോടുള്ള പോരാട്ടവും ചിത്രത്തെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശ്രദ്ധേയ പ്രകടനങ്ങളിലൊന്നാക്കി.
കാലാ (2018)
രാജിനികാന്തിനെതിരെ ശക്തനായ പ്രതിനായകനായി ഹരി ദാദയായി എത്തിയതും ശ്രദ്ധേയമായി. ഭാഷയും സിനിമയുടെ പശ്ചാത്തലവും മാറിയിട്ടും തന്റെ സാന്നിധ്യവും അഭിനയതീവ്രതയും നിലനിർത്താൻ അദ്ദേഹത്തിന് കഴിഞ്ഞു.
ഈ പത്ത് കഥാപാത്രങ്ങൾ മാത്രം നോക്കിയാലും നാന പടേക്കറുടെ അഭിനയപരിധി എത്ര വിശാലമായിരുന്നുവെന്ന് മനസ്സിലാക്കാം. ഒരേ തരത്തിലുള്ള കഥാപാത്രങ്ങളിൽ സ്വയം ആവർത്തിക്കാതെ ഓരോ വേഷത്തിനും വ്യത്യസ്തമായ ശരീരഭാഷയും ശബ്ദവും വികാരഭാവവും നൽകുകയായിരുന്നു അദ്ദേഹം. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഇന്ത്യൻ സിനിമയിലെ ഏറ്റവും വേറിട്ട നടന്മാരുടെ നിരയിൽ നാന പടേക്കറിന് സ്വന്തമായൊരു സ്ഥാനം ലഭിച്ചു.
Nana Patekar remains one of Indian cinema’s most versatile performers, known for unforgettable roles across genres. From Parinda and Krantiveer to Welcome, Natsamrat and Kaala, his performances have showcased remarkable emotional depth and range. This story revisits 10 iconic characters that highlight the actor’s extraordinary contribution to Indian cinema.